رباعیات

از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۳۵۶

شعر

فهرست اشعار

دل دیده به دولت وصالت بسته‌ست وز خار غمت دل جهانی خسته‌ست گر دسترسی بود که دستت بدهیم در پای تو مردمی چه جای دستست

تدبیر و صواب از دل خوش باید جست سرمایه عافیت کفافیست نخست شمشیر قوی نیاید از بازوی سست یعنی ز دل شکسته تدبیر درست

جان داده‌ام و به نزد جانان هیچست با درد غمش مایه درمان هیچست زنهار مخور غم جهان ای دل تنگ دیدیم سراپای جهان کان هیچست

اندر خور همّتم جهانی هیچست آن را چه محل بود که جانی هیچست گر در گذر آید آن سهی سرو روان جان گر بفشانیم روانی هیچست

بی یاد تو گر دمی زنم بر باد ست خرّم دل آنکه با غمت دلشادست بی یاد تو من نفس نمی یارم زد آنجا که تویی کجا منت در یادست

ما را غم عشق تو به جان آورده‌ست و اوصاف جمالت به زبان آورده‌ست ورنه ز من خاکی سرگشته چرا خون دلم از دیده روان آورده‌ست

تا روی چو گل به بوستان آورده‌ست این بلبل طبعم به زبان آورده‌ست از غمزه چشم مست و ابروش ببین این تیر جفا که در کمان آورده…

هستم من سرگشته به عشقت سرمست جان خسته ز عشق یار و دل داده ز دست از گلبن وصل او نچیدم یک گل وز خار جفا جان جهانی را خست

مستیم چو چشم مست شهلای تو مست پستیم به پیش قد و بالای تو پست آیا بود آنکه در میان بستان گردیم کنار سبزه‌ات دست به دست

سرو چمن از عُجب برآورده دو دست گفتا که، که را قد دلارا چو منست چون قامت رعنای تو از دور بدید از خجلت بالای تو بر خاک نشس…

۳/۳۶