غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۵۸۱
یار بی جرمی ز من بیزار شد ناگهان با دشمنانم یار شد مونس جانش همی پنداشتم نام و ننگم در سر این کار شد زاری و افغان من سود…
شمارهٔ ۵۸۲
رمید دل ز من خسته پیش دلبر شد دماغ جان ز سر زلف او معطّر شد چو روی آن بت رعنا بدید از سر شوق ز جان غلام رخ یار ماه پیکر …
شمارهٔ ۵۸۳
تا که شمع جمال او برشد حال پروانه نوع دیگر شد پرتوی نور او بتافت ولیک جان شیرین او در آن سر شد تا نشستم به مکتب غم تو در…
شمارهٔ ۵۸۴
دیدهای کاو به سر کوی وفا رهبر شد بی تکلّف به همه ملک جهان سرور شد دیدهام بی تو نمیدید جهان را گویی توتیای شب وصل تو و…
شمارهٔ ۵۸۵
جمال روی تو بر ملک دل چو سرور شد دو چشم بخت من از دیدنش منوّر شد چو آفتاب جمالت برآمد از مشرق جهان حسن و لطافت تو را مقر…
شمارهٔ ۵۸۶
چون روز عمر من به فراق تو شام شد در آرزوی روی تو عمرم تمام شد خون دلم چو بر تو حلالست دلبرا آخر چرا وصال تو بر ما حرام ش…
شمارهٔ ۵۸۷
مرا تا دل به رویت مهربان شد ز دیده خون دل گویی روان شد دلم بر خاک کویت زار بنشست روان تا قامت سرو روان شد به بوی آنکه پا…
شمارهٔ ۵۸۸
دل از تاب شب هجرانش خون شد تن مسکین ز آه دل زبون شد ز دل نالم نگارا یا ز دلدار ز دیده کاو دلم را رهنمون شد میان خون دل ا…
شمارهٔ ۵۸۹
دلبرا مسکین دل من در غمت دیوانه شد با غم هجران رویت روز و شب همخانه شد در کنار ما نمیآید شبی سرو قدت لاجرم در بحر غم جو…
شمارهٔ ۵۹۰
تا دل مسکین من دیوانه شد در غم عشق رُخت افسانه شد تا شد او با درد عشقت آشنا بی تکلّف از جهان بیگانه شد خان و مان بر باد …