غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۰۶۱
پرسی ز من که چونی ای دوست بی تو چونم تا روز از دو دیده هر شب میان خونم خونم ز هجر در دل افکندهای و آنگاه داری مرا ز دید…
شمارهٔ ۱۰۶۲
در این جهان دل خود را شکسته میبینم چو زلف یار بر او باد بسته میبینم تن ضعیف نزار بلاکش خود را ز درد روز فراق تو خسته م…
شمارهٔ ۱۰۶۳
شدم به طرف گلستان که تا گلی چینم ز سرو قامت دلدار درد برچینم دلم ببرد و به رخسار خویش پُر چین کرد نهاد سلسله بر ما ز زلف…
شمارهٔ ۱۰۶۴
نه بخت آنکه شبی با تو روبرو بنشینم نه دل دهد که به جای تو دیگری بگزینم ز حال زار من ای هر دو دیدهام خبرت نیست که نیست د…
شمارهٔ ۱۰۶۵
نه یاریی دهدم بخت تا رُخت بینم نه طاقتی که دمی در فراق بنشینم نه صبر آنکه برآرم دمی نفس بی تو نه آنکه غیر تو خواهم کسی ک…
شمارهٔ ۱۰۶۶
نام تو قوّت دل و دینم نظری کن به من که مسکینم غم ایام بر دلم باریست بس گران وز زمانه غمگینم من ندانم چرا زمانه چنین کمری…
شمارهٔ ۱۰۶۷
من دولت وصالش از بی نیاز خواهم صبح رخ امیدم در وقت راز خواهم محراب ابروانش پیوسته قبله ماست زان روی حاجت خود در هر نماز …
شمارهٔ ۱۰۶۸
با درد عشقت درمان نخواهم با سور زلفت سامان نخواهم فردوس اعلی گر میدهندم باشد که من بی جانان نخواهم با رنگ رویت گل خار ب…
شمارهٔ ۱۰۶۹
اگر، نه وصل تو باشد جهان نمیخواهم چه جای هر دو جهانست جان نمیخواهم اگر، نه روی تو بینم چه حاصل از دیده وگر، نه ذکر تو …
شمارهٔ ۱۰۷۰
شبت خوش باد همچون روز خرّم چو حال من مبادت کار در هم ز دست غم به جان آمد دل من مبادا غم کسی را یار و همدم الا ای خوش نسی…