غزلیات ناتمام
از مجموعه اشعار حزین لاهیجی
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۸۱
همّت آن است که در پیش کرم، دون نشود کف من از گهر آبله ممنون نشود من جگر تشنهٔ آن تیغم و او صرفه شعار دم آبی ندهد، تا دل …
شمارهٔ ۱۸۲
تقلید من فزونی یاران نمی شود هرگز غبار، ابر بهاران نمی شود لفظ مطیع و معنی بیگانهٔ من است صیدی که رام شیر شکاران نمی شود
شمارهٔ ۱۸۳
مباد، نفس ز قید خرد گشاده شود بلاست چون سگ درّنده، بی قلاده شود حریف درد تو اکنون نمی شود دل من که زور باده، کهن چون شود…
شمارهٔ ۱۸۴
هما که بال و پر خویش سایبان تو دارد اگر غلط نکنم پاس استخوان تو دارد
شمارهٔ ۱۸۵
کی ترک مکر و حیله به احباب می کند؟ در شیر صبح، چرخ دنی، آب می کند
شمارهٔ ۱۸۶
آن مشکبو غزال ز چشمم گذار کرد چشم مرا چو نافهٔ مشک تتار کرد
شمارهٔ ۱۸۷
صحرانورد وحشتم، آن خط و خال کرد داغ مرا سیاهی چشم غزال کرد
شمارهٔ ۱۸۸
این عشق تازه دیده به اشکم دچار کرد خار خزان رسیدهٔ مژگان، بهار کرد
شمارهٔ ۱۸۹
پریشانی ز احسان، بحر بی پایان نمی بیند زیانی مایه دار همّت، از نقصان نمی بیند چه سان آیم برون از دامن صحرای دلتنگی؟ غبار…
شمارهٔ ۱۹۰
کسی درد سخن، تا دل نگردد خون چه می داند؟ رموز معنی از من پرس افلاطون چه می داند؟