غزلیات ناتمام
از مجموعه اشعار حزین لاهیجی
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۷۱
کی نشئهٔ صهبا، دل غمناک گشاید؟ می چون نتواند گره تاک گشاید کار جگر سنگ، سپرداری دل نیست چون شست ستم، غمزهٔ بی باک گشاید
شمارهٔ ۱۷۲
آزاده، از حیات خود آزار میکشد باریست این، که دوش سبکبار میکشد بر خصم تندخوست دلم، کورهٔ گداز زین خون گرم، نیشتر آزار …
شمارهٔ ۱۷۳
جز آتش بهار هوا را که بشکند؟ جز می، طلسم توبهٔ ما را کِه بشکند؟ دست و دل شکسته ام از کار برده ای بر عارض تو، زلف دو تا ر…
شمارهٔ ۱۷۴
آن کیست تا ز کار کسی عقده واکند؟ تقدیر نی به ناخن مشکل گشا کند بر چشم مهر و مه ننهد پای، غیرتم گردون گر استخوان مرا، توت…
شمارهٔ ۱۷۵
چهره نما که در چمن، شور هزار گل کند طرّه گشا که در خزان، بوی بهار گل کند
شمارهٔ ۱۷۶
سپند آتش خویشم، کسی دوا چه کند؟ به بی قراری من صبر بی نوا چه کند؟ حزین سوخته دل، می دهد به حسرت جان زمانه عهد شکن، یار ب…
شمارهٔ ۱۷۷
اگر یادم، چمن پرورد آغوشش نخواهد شد سخن های من، از خاطر فراموشش نخواهد شد اگر خورشید شوید روی خود در چشمهٔ کوثر طرف با س…
شمارهٔ ۱۷۸
به دنیا سر فرو ناوردنم بالین راحت شد نظر پوشیدن از وضع جهان، خواب فراغت شد
شمارهٔ ۱۷۹
نگاه خشم، چشم شوخ او را زیب دیگر شد رگ تلخی درین بادام، شیرین تر ز شکّر شد
شمارهٔ ۱۸۰
تا زلف تو بر دوش و برم سایه فکن شد هر چاک دلم، جادهٔ صحرای ختن شد دیدهٔ بخت سیاهم چو گران خواب شود تیغ مژگان رسای تو سیه…