رباعیات

از مجموعه اشعار سید حسن غزنوی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۱۹۷

شعر

فهرست اشعار

این هفت اختر که باغ معمور کند نقشی که کند از قلم نور کند وین طرفه که نقششان به دل نزدیک ست هر چند که نقش بندی از دور کند

هر تیر کز این طبع چو الماس جهد بر دیده مهش جای چو بر جاس دهد در طاس فلک فتاده آوازه من تا کیست که دست رد بر این طاس نهد

سودی همه را مرا زیان خواهی بود آشوب دل و آفت جان خواهی بود همچون گل و سوسن ار بر اندازه گری پیوسته دو روی و ده زبان خواه…

دل در بر من به درد خشنود نبود واندر خم زلف تو که بنمود نبود اکنون هرکس که پرسد افسانه من اول گویم که هر چه دل بود نبود

افسوس که بخت دل فروزیت نبود جز پرده دری و دیده دوزیت نبود در راه تو هر چه داشتم با دل و جان در باخته بودم همه روزیت نبود

همراهی عشق هر هوس را مدود بی او سوی جان شدن نفس را مدود گفتم دریاب دل که از دیده دوید گفت اینکه ترا دوید کس را مدود

مه باتو تا درون پیرانه رود؟ وین پایه جز از من بیمایه رود دی از سر نیست کرد به حامی خسته؟ خورشید چو شد ذره که در سایه رود

یک روز مرا کار به سامان نرود دل باز نیاید به من و جان نرود برما سزد ار بخت به فرمان نرود امروز به دست ماست نیز آن نرود

حالی باری بر آتشم تا چه شود خاک در تست مفرشم تا چه شود با ناخوشی هجر خوشم تا چه شود تو میکش و من همی کشم تا چه شود

چون باد اگر زخاک سنگم بشود چون آتش اگر ز آب رنگم به شود زینها همه کی ترسم از آن می ترسم کان کان شکر ز دست تنگم بشود

۸/۲۰