رباعیات
از مجموعه اشعار سید حسن غزنوی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۶۱
ای شاه چو دولت تو جاوید آید حاشا که امید گشته نومید آید از بیم تو پرداخت جهان و چه عجب شب پره بدر رود چو خورشید آید
شمارهٔ ۶۲
شد عمر برون و آرزو برنامد شد روز فزون و یک غرض برنامد دردا که به غربیل خرد عالم را سرسر کردیم و هیچ بر سر نامد
شمارهٔ ۶۳
یارم ره و رسم عشق نیکو داند هر خرده که شرط است در آن او داند بگذاشته ام مصلحت کار بدو گر بکشد و گر زنده کند او داند
شمارهٔ ۶۴
دردا که دلم به وصل تو شاد نماند وز خاک درت به دست جز باد نماند جانی که ترا عزیز می داشت برفت صبری که مرا غرور می داد نما…
شمارهٔ ۶۵
هر شب که دلم به حیلها درماند خواهد که به فال و قرعه حالی داند صد قرعه سیمین سرشک از چشمم بر قرعه زرین رخم گرداند
شمارهٔ ۶۶
هوشم سوی یار ناجوانمرد بماند بی عارض گلگونش رخم زرد بماند گفتم که مگر دردم ازاین دل بشود بازی بازی دل بشد و درد بماند
شمارهٔ ۶۷
نی باد سحر بادم سر دم ماند نی گونه زر بروی زردم ماند در هر که نگه کنم ازو زار ترم هم درد من خسته به دردم ماند
شمارهٔ ۶۸
این طایفه را چو خویشتن دانستند خون را می و راز را سخن دانستند چون تجربه چشم خردم باز گشاد جمله نه چنان بود که می دانستند
شمارهٔ ۶۹
رندان می معرفت به اقبال کشند نه چون دگران دردی اشکال کشند علمی که بدرس و بحث معلوم نشد آبی است که از چاه به غربال کشند
شمارهٔ ۷۰
هر دم خسرو هزار دل شاد کند هر روز هزار بنده آزاد کند در وهم کی آید که خداوند ملوک از کمتر بندگان خود یاد کند