رباعیات

از مجموعه اشعار سید حسن غزنوی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۱۹۷

شعر

فهرست اشعار

گفتم که چوشب روی بکس ننمائی ماننده فرقدین یار مائی اکنون که بسان مه شدی هر جائی دور از تو چو خورشید من و تنهائی

ای سایه ایزدی چو خورشید بزی آسوده چنانکه داری امید بزی ای دست گذار شرع تا حشر به پای وی آب حیات ملک جاوید بزی

تا چند زجان مستمند اندیشی تا کی ز جهان پر گزند اندیشی آنچه از تو ستانند همی کالبد است یک مزبله گو مباش چند اندیشی

خواهم که همه کار برایت کنمی بر مردمک دو دیده جایت کنمی ور هیچ مرا دست به جان در شودی حقا که نثار خاک پایت کنمی

جانم ز تو از واقعه تو حالی آمد به لب و تو لب همی جنبانی با بنده چنان زئی که چشمت نزنند خواهی که عنایتی کنی ولی نتوانی

گر تو به خلاف دولت سلطانی در کنج عدم نهان شدن نتوانی اینک بنگر که سورریش کرد خلاف جان داد و نمی رهد ز سرگردانی

زان جان که نداشت هیچ سودم تو بهی زان دل که فرو گذاشت زودم تو بهی وان دیده که نقش روی تو نمود دیدم همه را و آزمودم تو بهی

با دل گفتم که ای دل اسرار مگوی وین حال بر آن یار دل آزار مگوی دل گفت که این حدیث زنهار مگوی او کم نکند از این تو بسیار م…

هر بوی که از مشک و قرنقل شنوی از دولت آن زلف چو سنبل شنوی چون نغمه بلبل از پی گل شنوی گل گفته بود هر چه ز بلبل شنوی

شاها اگر از بخت نشانی است توئی وز خلق نسیم بوستانی است توئی شمسی که به هفت آسمانی است توئی جانی که بدو زنده جهانی است تو…

۱۸/۲۰