شمارهٔ ۱۷۲

از سید حسن غزنوی در دیوان اشعار - رباعیات

ای سایه ایزدی چو خورشید بزی

آسوده چنانکه داری امید بزی

ای دست گذار شرع تا حشر به پای

وی آب حیات ملک جاوید بزی

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۷۱

بعدیشمارهٔ ۱۷۳

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید