مقطعات
از مجموعه اشعار سید حسن غزنوی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۱
پاسبانان گنج فضل منند بر فلک دیدههای بیداران مشک پرنافهای که خلقم داد کیسهداری کند به عطاران چون رسیدم به جای بیجایا…
شمارهٔ ۳۲
دوستان را بند گردان از وفا ورنه باری از جفا دشمن من چون نکردی یک زبانی لاله وار ده زبانی نیز چون سوسن مکن بد خوئی با هیچ…
شمارهٔ ۳۳ - این قطعه را از روی بترجمه خواست
دوستان را من زره پنداشتم بودند هم لیک بهر دشمنان جاهل بیدین من راست خواهی تیرشان پنداشتم در راستی همچنان بودند لیکن در …
شمارهٔ ۳۴ - درصفت بارگاه گوید
مشرق خورشید عدل است این همایون بارگاه ملک و دین را تا ابد در ظل او بادا پناه کوس ملت زد چو زد انصاف در صحنش حکم جفت دولت…
شمارهٔ ۳۵
چون مرا نیست از فلک بهره آن نکوتر که بر چنم مهره تیز خورشید بر بروت زحل . . . مریخ در . . . زهره
شمارهٔ ۳۶
گفتم که بمیرم و نبینم که بر شود بر تخت آل ناصر دین دیو غوریی من هم کنم عبیر ابوالفتح زیر خاک بی روی شوم سوری فرخنده سوری…
شمارهٔ ۳۷ - در مدح بهرامشاه
همیشه قدر و عمر شاه عالم خداوند جهان سلطان غازی چو اوج مشتری باد از بلندی چو دوران فلک باد از درازی
شمارهٔ ۳۸ - در جواب تاج الدین محمد سفری گفت بر بدیهه
ایکه از خاک پای همت خویش چرخ را تاج سر فرستادی حور پیرایه کرد و رضوان تاج هر دعائی که برفرستادی الحق آن بار از بضاعت فضل…
شمارهٔ ۳۹ - در صفت خیمه گوید
ای قبه معلق چرخ دگر شدی زان تا به اوج چشمه خورشید بر شدی قائم به محوری نه عجب گر طنابهات آمد شهاب وار که چرخ دگر شدی درد…
شمارهٔ ۴۰
اگر زودم نگارا درنیابی بسی جویی و هرگز درنیابی فراوان چاکران داری ولیکن ز من شایستهتر چاکر نیابی