رباعیات
از مجموعه اشعار مجد همگر در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۱
آنم که چو جان بپرورم مردم را گر دست رسد به جان خرم مردم را ای حور و پری نه دیوم از من مگریز من آدمیم نمیخورم مردم را
شمارهٔ ۲۲
لطف تو چو کرد حلقه در گوش مرا از راه کرم مکن فراموش مرا یا پیش خودم همچو غلامان میدار یا مکرمتی نمای و بفروش مرا
شمارهٔ ۲۳
ای دوست مشو سبغه زبون گیران را شیری تو مباش سخره نخجیران را گر میخواهی که همچو من پیر شوی مازار به قول مفسدان پیران را
شمارهٔ ۲۴
بر ره بگماشت دوش مه پرتو را تا کرد ز من نهفته ماه نو را تاکی در و بام یار گیرد بر من یارب تو گرفتار کن این شب رو را
شمارهٔ ۲۵
یک دم برم آرید بت خوشخو را آن ماهرخ صنوبر نیکو را از تلخی صبرم آرزو شیرین است شیرین جهان اوست بیارید او را
شمارهٔ ۲۶
از من همه مهر آمد و انصاف و وفا وز تو همه کینه زاد و بیداد و جفا مااطلب منک یا فوادی قودی وکلت به من هو حسبی و کفا
شمارهٔ ۲۷
گرچه نفسی نزد وصالت با ما پیوند نمیجست جمالت با ما در دوری خدمت تو شبهای دراز تقصیر نمیکند خیالت با ما
شمارهٔ ۲۸
تا باز گرفتی رخ چون ماه از ما پی بازگرفت عقل گمراه از ما بر بستر آرزو به شبهای دراز یک یاد رخ تست و دو صد آه از ما
شمارهٔ ۲۹
دیدم شب و روز رنج و بیداریها تا در تو رسیدهام به دشواریها ای ذات پسندیده تو حق عزیز مپسند مرا بدینچنین خواریها
شمارهٔ ۳۰
گفتار مبر ز گوشم ای دُرّ خوشاب دیدار مبر ز چشمم ای عالمتاب کَایام چنان کند که ما را پس ازین گفتار بود به پیک و دیدار به …