رباعیات

از مجموعه اشعار مجد همگر در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۵۵۵

شعر

فهرست اشعار

دستی که هزار درد را درمان است بر بربستی وزان دلم حیران است یعنی که ضمان روی خلق منم بر سینه اگر دست نهادی زان است

نه از تو مرا بخت ظفر یافتن است نز وصل تو امید دگر یافتن است در عالم گفتگوی نومید شدم دریاب مرا که وقت دریافتن است

زانجا که فریب طبع دلدار من است می‌گفت وفا و مهر تو کار من است گفتم باری تو دعوی مهر مکن کاین قاعده دل وفادار من است

دیدار تو شمع عالم افروز من است رخسار تو نوبهار و نوروز من است خلقی به بهار و روز نو دلشادند روی تو بهار طرب اندوز من است

عشق تو که مرهم دل ریش من است بیگانه نمی‌شود مگر خویش من است از من دل و صبر بازگشتند و هنوز منزل منزل غم تو در پیش من است

کاری که ز هجران تو در پیش من است نه درخور وهم چاره اندیش من است رفتی تو و سالها دوا نپذیرد آن درد که از تو در دل ریش من …

جای غمت این دل پریشان من است گنج هوست سینه ویران من است از اول بیت قلب کن حرفی پنج کآن نادره نام خوش جانان من است

بی بزم تو باده اشک خونین من است بی روی تو آه و گریه آئین من است بی نام تو نقش سکه مسمار دل است بی یاد تو لفظ خطبه نفرین …

رخشنده رخت ماه سخنگوی من است زیبنده قدت سرو سمن بوی من است چشمم همه بالای تو جوید چه کنم این چشم چو جوی من بلاجوی من است

با عشق کهن تازه بدن خوی من است دردش بکشم به جان که داروی من است گویند کهن شد او براتیست رخش آن کهنه براتی رخش نوی من است

۱۴/۵۶