غزلیات
از مجموعه اشعار مجد همگر در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱
کسی که بر لب لعل تو کامرانی یافت چو خضر تا به ابد عمر جاودانی یافت هر آنکه دید رخت جان آشکارا دید هر آنکه یافت لبت آب زن…
شمارهٔ ۱۲
غم عشق تو یکدمم کم نیست مونسم بی رخ تو جز غم نیست در تو یک جو وفا نماند و هنوز عشق تو ز آنچه بد جوی کم نیست در جهان تا غ…
شمارهٔ ۱۳
دم فروکش دلا که همدم نیست راز خود خود شنو که محرم نیست راه مردی و مردمی و وفا این سه خصلت در اهل عالم نیست گر بجوئی حفاظ…
شمارهٔ ۱۴
آن دل که جو جانش داشتم نیست صبری که بر او گماشتم نیست زلف تو ز درج سینه دل بربود لابد چو نگه نداشتم نیست باری دل تو نگاه…
شمارهٔ ۱۵
یا جانم ازین قالب دلگیر برآرید یا کامم از آن دلبر کشمیر برآرید تا فاش شود قصه دیوانگی ما یک روز مرا بسته به زنجیر برآرید…
شمارهٔ ۱۶
چون زلف سرفشان تو در تاب میرود شب در پناه پرتو مهتاب میرود چون ابروی کمانکش تو تیر میکشد از چشم عاشقان تو خوناب میرو…
شمارهٔ ۱۷
چو غنچه وقت سحر حلّهپوش میآید نوای بلبل مستم به گوش میآید گل از کرشمهگری سرخروی میگردد چو سرو بسته قبا سبزپوش میآ…
شمارهٔ ۱۸
نه چو رخت ماه سخنگو بود نه چو قدت سرو سمن بو بود سرو بنا از بر چشمم مرو سرو همان به که بر جو بود دیده زبالای تو جوید بلا…
شمارهٔ ۱۹
یا ترک من بی دل غمخوار بگوئید یا حال من دلشده با یار بگوئید یا از من و از غصه من یاد نیارید یا قصه در دم بر دلدار بگوئید…
شمارهٔ ۲۰
اگر شکایتم از هجر یار باید کرد نه یک شکایت و ده صد هزار باید کرد وگر نثار ره وصلش اختیار کنم نه در اشک که جانها نثار بای…