غزلیات

از مجموعه اشعار صابر همدانی در گزیدهٔ اشعار

دسته‌بندی

۴۸

شعر

فهرست اشعار

از بس که آفریده گلت را خدا ملیح پا تا به سر ملیحی و سر تا به پا ملیح چشم و لب و دهان و بناگوش و غبغبت هر یک به شیوه‌ای خ…

در گلشنی که از گل رویت سخن رود ما را ز سر هوای گل و یاسمن رود مرجان کجا بلعل لبت می توان رسد آنجا که آبروی عقیق یمن رود؟…

به قصدم ز ابرو و مژگان بتی تیر و کمان دارد تو گوئی نیم جانی بر من بیدل گمان دارد ببزم غیر جا بگرفته و غافل از این معنی ک…

در جهان زاغ اگر دعوی شهباز کند مشت خود را بر مرغان چمن باز کند ز آنکه شهباز نه تنها هنرش پرواز است ورنه هر مرغ توانست که…

شب به اشک چشم من او را نگاه افتاده بود گوییا بر آب دریا عکس ماه، افتاده بود کاروان مشک و عنبر دوش راه افتاده بود یا صبا …

گر به دل آتش عشق تو شررها دارد همچنان نالهٔ من نیز اثرها دارد خبر از حال من و بلبل اگر می‌جویی من به شب گریم و او نغمه س…

چون همدم اغیار منافق نتوان بود دور از بر یاران موافق نتوان بود ز نهار ز دیدار بد اندیش بپرهیز زیرا که بر این منظره شایق …

به حکم آنکه نادان همسر دانا نخواهد شد برابر قطرهٔ ناچیز با دریا نخواهد شد زمین تا آسمان فرق است بین عارف و عامی که هرگز …

گر دل آیینه رویت را مجسم می‌کند جلوه‌گاهی از صفای دل فراهم می‌کند وقت آن کس خوش، که اندر پرتو روشندلی روز و شب چون مهر و…

عاشق صادق ای جوان، بند هوس نمی‌شود طایر قدس آشیان، صید مگس نمی‌شود چند اسیر این و آن؟ دل به یکی ده ای جوان! چون همه کس د…

۳/۵