غزلیات
از مجموعه اشعار صابر همدانی در گزیدهٔ اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱
یک عمر به سر بردیم، با ناله و افغانها ما در سر کوی دوست، بلبل به گلستانها حسنی که بود در عشق، بیطعنه و بهتان نیست خوش…
شمارهٔ ۲
تا ز خاک مقدمت کردیم روشن دیده را چشم ما حاجت ندارد سرمهٔ ساییده را خود توانی با دل من آتش عشقت چه کرد دیده باشی فی المث…
شمارهٔ ۳
ندهد دست اگر دولت دیدار مرا آخرالامر کشد دوری دلدار مرا پیش نگرفتم اگر راه بیابان جنون زلف زنجیروَشَت بود نگهدار مرا قدر…
شمارهٔ ۴
جلوه گر خواهی چو در آئینه روی خویش را در ضمیر ما ببین روی نکوی خویش را ظاهر و باطن نکویی را دریغ از ما مدار گل دریغ از ک…
شمارهٔ ۵
از چه بر دنیا و اهلش اتکا باشد مرا؟ نیستم اعمی که حاجت بر عصا باشد مرا مهربانی را طمع هرگز ندارم از رقیب از گدا، کی انتظ…
شمارهٔ ۶
دو چشم مست تو، بیمِی، خرابتر ز من است چنان که طالع خوابیده، خوابتر ز من است شبی نشد که نباشم به پیچ و تاب غمت اگرچه ز…
شمارهٔ ۷
آنکه چون آئینه نبود محو رخسار تو کیست؟ و آنکه چون طوطی ندارد شوق گفتار تو کیست؟ در دلت اندیشه ی مسکین نوازی ره نیافت ورن…
شمارهٔ ۸
رخ تو، آینه دار جمال جانان است که حسن شهرت گل شاهد گلستان است رخت ببرج ملاحت ز فرط جلوه گری هزار مرتبه بهتر ز ماه تابان …
شمارهٔ ۹
دیدم چو باغ دل را، بی عارضت صفا نیست گل گفتمت ولیکن گل چون تو بیوفا نیست بنشین ببزم اغیار چون گل که در بر خار زیرا که از…
شمارهٔ ۱۰
مفتیان شهر را گر چشم ظاهر روشن است ما ارادت پیشه گان، را چشم خاطر روشن است آسمان گر روز و شب روشن بود از مهر و ماه بزم م…