رباعیات
از مجموعه اشعار قطران تبریزی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۷۱
تا غایب شد بت از کنار شمنش می خون گردد بتن ز غایب شدنش گر مژده دهد کسی ز باز آمدنش پُر دُر بکنم کنار همچون دهنش
شمارهٔ ۷۲
ای گشته به بیداد و بدی کردن فاش خواهم که کنم به وصل هجران تولاش آن را که کنی همی پیاپی پاداش خود را و مرا کرده به غم خور…
شمارهٔ ۷۳
دندان تو و لب تو ای شهره رفیق سیمیست فسرده و عقیقیست رحیق گه گه لب خویشتن به دندان گیری آری به میان سیم گیرند عقیق
شمارهٔ ۷۴
چون چشمهٔ آفتاب بر چرخ فلک بر پیل نشسته شاه با فر ملک از فر و ز اختر شده برتر ز ملک بر افسر او نبشته النصرة لک
شمارهٔ ۷۵
دیدار بتان بیغش و دلشان غشناک دیدار تو پاک و دلت چون دیدن پاک مشگی تو برِ من و همه خوبان خاک بایستی مشک تبتی خاک چه باک
شمارهٔ ۷۶
سه چیز ترا سه چیز داده است جمال خَدّ را خط و زلف را گل و عارض خال سه چیز من از سه چیز برده است مثال دل ز آتش و چشم از آب…
شمارهٔ ۷۷
نسگالیده وصال آن مه نیک سگال افکنده بند با طرب و حسن و جمال؟ هر چند وصال خوش بود در همه حال خوشتر نبود ز ناسگالیده وصال
شمارهٔ ۷۸
گویند مرا به هِجر آن ماه چگل بَر نِهْ ز شکیب و صبر زنجیر به دل زنجیر به دل چه سود از صبر که هست زلفین چو زنجیرش زنجیر گس…
شمارهٔ ۷۹
چون ماه بود میان زین میر اجل چون شیر بود به گاه کین میر اجل گر نامه کند بشاه چین میر اجل چین جمله کند زیر نگین میر اجل
شمارهٔ ۸۰
تا کرد جهان زیر قلم میر اجل بر چرخ برین بزد علم میر اجل از بس که همی کند کرم میر اجل بنهفت زمین زیر درم میر اجل