قصاید
از مجموعه اشعار قطران تبریزی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۷۱ - در مدح عمیدالملک ابونصر
لب است آن یا گل حمرا رخست آن یا مه تابان گل آگنده بمروارید و مه در غالیه پنهان کند بر گل همی جولان زره پوشیده زلف او زره…
شمارهٔ ۱۷۲ - در مدح شرف الدین و شمس الدین
مجلس است این مگر بهشت برین که بنای بهشت است بر این پیکر بومش از بدایع روم نقش دیوارش از صنایع چین این ز دلها همی زداید ز…
شمارهٔ ۱۷۳ - در مدح ابونصر مملان بن وهسودان
من آن کشیدم و آن دیدم از غم هجران که هیچ آدمئی نیست دیده در دوران کنون وصال همه بر دلم فرامش کرد خوشا وصال بتان خاصه از …
شمارهٔ ۱۷۴ - در مدح ابونصر مملان
منم غلام خداوند زلف غالیه گون که هست چون دل من زلف او نوان و نگون ز خون و تف همه روزه دو دیده و دل من یکی به آذر ماند یک…
شمارهٔ ۱۷۵ - در مدح امیر ابوالفتح
مه نیسان شبیخون کرد گوئی بر مه کانون که گردون گشت از او پرگرد و هامون گشت از او پرخون اگر خواهی نشان خون نگه کن لاله در …
شمارهٔ ۱۷۶ - در مدح شاه ابوالخلیل جعفر
مهر جانان چون روان اندر تن من شد روان از تنم بیرون نیامد مهر او جز با روان گر بکشمر بود قبله چند گه سرو سهی شاید ار من د…
شمارهٔ ۱۷۷ - در مدح شرف الدین و شمس الدین
نشاط دل کن و از لعل یار پروردین که لاله و گل پرورد باد فروردین صبا بدشت ز عنبر همی نهد خرمن هوا بباغ ز دیبا همی کشد آذین…
شمارهٔ ۱۷۸ - فی المدیحه
هر آنچه هست نهان از منجمان جهان ز رای روشن شاه زمانه نیست نهان هر آنچه خواهد بودن در آیدش بضمیر هر آنچه خواهد رفتن در آی…
شمارهٔ ۱۷۹ - در مدح شاه ابومنصور مملان
هرکه را دلبند باشد مهرجوی و مهربان روز او دائم بود نورزو و عید مهرگان مهربان دلبر بود خوش گر نباشد ماهروی چون بود دلبر ک…
شمارهٔ ۱۸۰ - در مدح شاه جستان و امیر شمس الدین
هلا شادی کن و می خور که بستان شد بهشت آئین که جز می خوردن و شادی نباشد در بهشت آئین زمین همچون بدخشان شد ز رنگ ارغوان و …