قصاید
از مجموعه اشعار قطران تبریزی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۶۱ - در مدح ابونصر مملان
دمید لاله سیراب در بنفشه ستان چو طوطئی که بود خفته در بنفشه ستان بگیر باده گلرنگ بر بنفشه و گل ز روی و موی بتان هم گل و …
شمارهٔ ۱۶۲ - در مدح ابوالهیجا منوچهر بن وهسودان
ز ابرو باد آزاری بشد آراسته بستان کنون داد از می و جانان ببستان اندرون بستان پدید آمد نهفته گل بخور می برشکفته گل بمرجان…
شمارهٔ ۱۶۳ - در مدح میر ابونصر مملان
شد برگ رزان زرد ز آذر مه و آبان شد آب رزان سرخ چو بیجاده تابان دیدار رزان زرد شد و آب رزان سرخ حکمی که خداوند کند هست صو…
شمارهٔ ۱۶۴ - در مدح ابی الهیجا
شگفتهای جهانرا پدید نیست کران هران شگفت که بینی بود شگفت بران اگر شگفتی میبایدت بپوی زمین وگر عجائب میبایدت بجوی زمان هر…
شمارهٔ ۱۶۵ - در مدح ابوالحسن علی لشگری
غالیه دارد کشیده بر شکفته ارغوان ارغوان دارد شکفته بر منقش پرنیان ارغوان هر روزه تازه تر بزیر غالیه غالیه هر روز خوشبوتر…
شمارهٔ ۱۶۶ - در مدح ابومنصور وهسودان
گر نگار من دو زلف خویش بسپارد بمن مشگ سایم من بکیل و غالیه سایم بمن جان من دائم دژم باشد بسان چشم او زلف او دائم بخم باش…
شمارهٔ ۱۶۷ - در مدح ابومنصور وهسودان
کسی کش دل برد دلبر کسی کش جان برد جانان که جانان دارد و دلبر سبک دارد دل و جان آن مرا برگو که جان و دل به جانان دادم و د…
شمارهٔ ۱۶۸ - در مدح شاه ابوالحسن علی لشگری
گشت گیتی چون بهشت از فر ماه فرودین بوستان را کرد پر پیرایه های حور عین بر بهشت بوستان مگزین بهشت آسمان کان بهشت بر گمانس…
شمارهٔ ۱۶۹ - در مدح امیر ابوالقاسم عبدالله بن وهسودان
گل چو بشکفت زمین گشت پر از آب روان بگل و آب روان تازه بود جان جهان هرکجا چشم زنی هست زمین نرگس زار هرکجا پای نهی هست زمی…
شمارهٔ ۱۷۰ - در مدح ابومنصور وهسودان
که بست از مشک چندین بند گرد آن گل خندان که چندان کاندر او بند است دلها برده صد چندان نگاری زینت مجلس بتی پیرایه لشکر به…