قصاید
از مجموعه اشعار قطران تبریزی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۲۱ - فی المدیحه
ایا درفش تو باز سپید و خصم تو بوم نرفت زیر فلک چون تو خسرویرا بوم چو بوم گردد بر دست حاسدان تو باز چو باز گردد بر بام نا…
شمارهٔ ۱۲۲ - در مدح ابوالحسن علی لشگری
تا جهان از گل خرم شده چون باغ ارم آهو ایمن شده بر سبزه چو مرغان حرم از بر سوسن بین برگ گل زرد و سپید چو پراکنده بمینا در…
شمارهٔ ۱۲۳ - در مدح ابوالخلیل
تا شد از گل بوستان سیمگون بیجاده فام بوی و رنگ از گل ستاند و باده و بیجاده وام از شکوفه باد در بستان شده لؤلؤ فشان وز شق…
شمارهٔ ۱۲۴ - در مدح ابوالمعمر
خلاف بود همیشه میان تیغ و قلم کنون به بخت ملک متفق شدند به هم چگونه کلک که بر دشمنان و بر یاران از اوست راحت و محنت از ا…
شمارهٔ ۱۲۵ - در مدح ابوالیسر
ربود جان و دل من بزلف غالیه فام بتی که بوی دهد زلف او بغالیه وام همی رباید صبرم بزلف غالیه بوی همی فزاید عشقم بجعد غالیه…
شمارهٔ ۱۲۶ - در مدح شاه ابوالخلیل
هرکه دائم با نگار خویشتن باشد به هم دلش ناویزد به درد و جانش ناویزد به غم پشتش از هجران نباشد چون دو زلف او دو تا دلش از…
شمارهٔ ۱۲۷ - در مدح ابونصر مملان
اگر باران نباشد در بهاران سرشگ و آه من بس باد و باران جهان را بس بود نالیدن من اگر بلبل ننالد در بهاران سحرگه بانگ من بش…
شمارهٔ ۱۲۸ - در مدح امیر ابوالفتح
اگر نجست زمانه بلای خلق جهان چرا ز خلق جهان روی او بکرد نهان اگر نخواست دلم زار و مستمند چنین چرا نگاشت رخش خوب و دلفری…
شمارهٔ ۱۲۹ - در مدح شرف الدین ملک جستان
اگر بخواهد جانم بجای دل جانان بجان جانان گر زو دریغ دارم جان اگر نه جانان از جان عزیزتر بودی نسوختی دل و جان از جدائی جا…
شمارهٔ ۱۳۰ - بهاریه و خطاب به ابر
الا ای پرده تاری به پیش چشمه روشن زمانی کوه را تَرگی زمانی چرخ را جوشن دژم روئی و گیتی را کند آثار تو خرم سیه فامی و عال…