قصاید
از مجموعه اشعار قطران تبریزی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱۱ - در مدح شمس الدین
ای مشک فشان زلفین ای غالیه گون خال با هر دو بود غالیه و مشک چون آخال بندیست مرا بر دل هر ساعت از آن زلف حالی است مرا در …
شمارهٔ ۱۱۲ - فی المدیحه
ای میر بی نظیر و خداوند بی عدیل همنام خویش را بهمه بابها بدیل نه گوش روزگار شنیده ترا نظیر نه چشم کائنات بدیده ترا عدیل …
شمارهٔ ۱۱۳ - در زلزلهٔ تبریز و مدح ابونصر مملان
بود محال مرا داشتن امید محال به عالمی که نباشد همیشه بر یک حال از آن زمان که جهان بود حال زینسان بود جهان بگردد لیکن نگر…
شمارهٔ ۱۱۴ - در مدح ابوالخلیل جعفر
تا شمر چون درع داودی شد از باد شمال گشت چون تخت سلیمان گلبن از حسن و جمال در ببارد از هوا هر ساعتی ابر بهار مشگ پالد بر …
شمارهٔ ۱۱۵ - در مدح ابوالخلیل جعفر
تا عدیل دوست گشتم با طرب گشتم عدیل بر جهان و جان بدیل آرم بدو نارم بدیل گرچه باشم دور از او عشقش به من باشد رفیق گرچه با…
شمارهٔ ۱۱۶ - در مدح ابومنصور
تنم به گونهٔ نال و دلم به گونهٔ نیل جهان ز نیلم نال و روان ز نالم نیل چو نیل چشم من است از گریستن شب و روز چراست جای نهن…
شمارهٔ ۱۱۷ - در مدح ابوالخلیل جعفر
چه بود بهتر و نیکوتر از این هرگز حال داد پیدا شد و پنهان شد بیداد و محال باز رفته بکنار و شده آواره غراب یافته شیر نیستا…
شمارهٔ ۱۱۸ - در مدح ابوالیسر
خیال شام فراق بتان بروز وصال مرا گداخته دارد ز غم بسان هلال از آن نهیب نماند بچشمم اندر خواب وزین عذاب نماند بجسمم اندر …
شمارهٔ ۱۱۹ - در مدح عمیدالملک ابونصر
نگارینا تو از نوری و دیگر نیکوان از گل چو سنگ از گل شود پیدا چرا هستی تو سنگیندل؟ مرا حقی است بر چشمت نیارم جستن از چش…
شمارهٔ ۱۲۰ - قصیده
ای آنکه ترا بوده بر اندام جهان دام چون بست ترا دست جهان دام بر اندام ز آن پس که همی گام بکام تو زدی چرخ چون داد به ناکام…