غزلیات
از مجموعه اشعار قصاب کاشانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۶۱
ندیدم چون تو شوخ از سرکشی برگشته‌مژگان‌تر ندیدم از تو آشوب جهانی نامسلمان‌تر ز بهر آنکه ریزی بر زمین خون اسیران را شوی ا…
شمارهٔ ۱۶۲
دارم بتی ز کج کلهان کج‌کلاه‌تر رویش چو ماه لیک ز هر ماه ماه‌تر طرز نگاه کردنش از آهوی ختا باشد هزارمرتبه وحشی‌نگاه‌تر خا…
شمارهٔ ۱۶۳
شد مرا تا دل ز عکسی روی آن جانانه پر از تجلی گشت چون آیینه هر کاشانه پر عطر خالش را نسیم آورد در صحرا به ما آهوان را ناف…
شمارهٔ ۱۶۴
عشق داد از درد او هر لحظه پیغام دگر عمر گر باقی ست می‌گیریم سرانجام دگر تا سر زلف تو پرچین است ای صیاد دل حاش لله گر بگی…
شمارهٔ ۱۶۵
آب شد دل دست و پا از من نمی‌آید دگر قطره شد دریا شنا از من نمی‌آید دگر دیده شد تا هم‌نشین با چشم مست سرمه‌دار لب فرو بست…
شمارهٔ ۱۶۶
شده‌ست از بس که روز از ماه و ماه از سال رسواتر مرا هر لحظه گردد صورت احوال رسواتر مکن دل پایبند شاهد دنیا که در محفل کند…
شمارهٔ ۱۶۷
ای کعبه ارباب وفا کوی رفوگر محراب دعا گوشه ابروی رفوگر چون قطره شبنم که نشیند به رخ گل دیدم عرق‌آلوده گل روی رفوگر این ر…
شمارهٔ ۱۶۸
در قفس جا دارم و غافل ز صیادم هنوز واله‌ام چندان که می‌پندارم آزادم هنوز آن چنان در فکر وسواسم که این غم‌خانه را شد بنا …
شمارهٔ ۱۶۹
تار قانون جهان ساز نگردد هرگز به کس این ساز هم‌آواز نگردد هرگز پای بیرون منه از خویش که مرغ تصویر زخمی چنگل شهباز نگردد …
شمارهٔ ۱۷۰
آن روز که کردند به دل تخم وفا سبز شد درد فراوان و نگردید دوا سبز دل را دگر از عکس خط لاله‌عذاران چون آینه گشته در و دیوا…