غزلیات
از مجموعه اشعار قصاب کاشانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱۱
عاقبت کوی تو ما را مسکن دل میشود هرکجا پا ماند از رفتار منزل میشود عشق را میدار در خاطر که میافتد به دام مرغ زیرک چو…
شمارهٔ ۱۱۲
دلم شبی که به شکّر لبی خطاب ندارد چو کودکی است که از بهر شیر خواب ندارد شب وصال مکن منعم از دو دیده بینم عجب مدان گل تص…
شمارهٔ ۱۱۳
گاه آبادم نماید گاه ویرانم کند چرخ سرگردان نمیدانم چه با جانم کند طعمه مور ضعیفام عاقبت در زیر خاک گر به روی تخت همدو…
شمارهٔ ۱۱۴
سر در ره جانانه فدا شد چه به جا شد از گردنم این دین ادا شد چه به جا شد میخواست رقیبم که من از غصه بمیرم دیدی که خودش زو…
شمارهٔ ۱۱۵
عجب مدار گرم دل ز دیدگان بچکد ز شوق تیغ تو خون گردد آن زمان بچکد چو وصف نازکی عارضت کنم دائم به لب نیامده حرف از سر زبان…
شمارهٔ ۱۱۶
نشستن با تو و بر خود نبالیدن ستم باشد تو را دیدن دگر در پوست گنجیدن ستم باشد توان تا سوخت چون پروانه پیش شمع رخسارت چو ب…
شمارهٔ ۱۱۷
آن سرو سیماندام من چون از گلستان بگذرد موج لطافت جو به جو از هر خیابان بگذرد شبهای هجر او دلم راضی نمیگردد اگر یک قطر…
شمارهٔ ۱۱۸
تا دست شانه در شکن زلف یار بود روزم ز رشگ تیره چو شبهای تار بود گردیده سرخ هر مژه ما ز خون دل پیوسته دست و دیده ما در ن…
شمارهٔ ۱۱۹
ز وصلش دور بودم جان ز بس میرفت و میآمد نگشتم محرم آنجا تا نفس میرفت و میآمد هنوزم بیضه از خون بود کز ذوق گرفتاری دلم…
شمارهٔ ۱۲۰
دلم تا کرد یاد از آن رخ جانانه روشن شد به نور شمع چون شد آشنا پروانه روشن شد خیال لعل ساقی آتشی افکنده در جانم که می چون…