غزلیات
از مجموعه اشعار قاسم انوار در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۲۱
این چه حدیثست که کرد آن صنم؟ گفت که: معشوقه و عاشق منم ای همه تو، ما بچه کار آمدیم؟ بهر مزایای صفات قدم یک تسو و دو تسو …
شمارهٔ ۴۲۲
بهیچ یار و دیاری اگر چه دل ننهادم ولیک عاقبة الامر دل بمهر تو دادم دری ز وصل گشادی، بروی من نظری کن بیمن دولت وصل ببین ک…
شمارهٔ ۴۲۳
خوش وقت من، که آینه کردار روشنم مرآت راست گویم و شانه نمی زنم آیینه چون نمود مرا آن چنان که هست آیین نه این بود که من آی…
شمارهٔ ۴۲۴
سلطان دلنواز چو باز آمد از کرم وقت سرود ماست، گهی زیر و گاه بم گر عید عیش نیست پس این زینت از کجاست؟ صحرا و کوهسار علم د…
شمارهٔ ۴۲۵
طلبکاری ز حد بگذشت و ما محروم و نامحرم دریغ این جان محروم از جراحتهای بیمرهم! دلم از غم به جان آمد، ندانم تا چه سان آ…
شمارهٔ ۴۲۶
نی چو بنالید، بگفتا: نیم باده بجوش آمد و گفتا: میم عشق و وفا گفت که: من ثابتم فقر و فنا گفت که: من لاشیم نوبت شادیست، گه…
شمارهٔ ۴۲۷
از ما مپیچ رو، که غریبیم و تلخ کام ما روی دل بروی تو داریم صبح و شام زاهد، مگو که: عشق گناهت و لایجوز ما را بدین گنه نتو…
شمارهٔ ۴۲۸
یک جام به جانی دهد آن ساقی خودکام المنة لله، زهی بخت و سرانجام؟ این جام تو اندر دو جهان مقصد اقصاست انعام تو عامست ولی ک…
شمارهٔ ۴۲۹
بیا، که نوبت رندیست، عاشقم، مستم بریدم از همه عالم به دوست پیوستم حبیب جام می خوشگوار داد به دست هنوز میجهد از ذوق جام …
شمارهٔ ۴۳۰
دوش آن مه دو هفته دستم گرفت، دستم دستان نمودم، اما از عربده نجستم گفتم بدو دویدم، گرد از رهش ندیدم هرچند خود ندیدم در شو…