غزلیات
از مجموعه اشعار قاسم انوار در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۰۱
بر کنار طاس گردون زد هلال انگشت دوش عاشقان را مژده ایام عید آمد بگوش ماه نو را بر فلک دانی قران بهر چه بود؟ عید شد، یعنی…
شمارهٔ ۴۰۲
بنده از دوست سئوالی بصفا کردم دوش قصه سر ترا چند بود این سرپوش؟ عاشقان در رخ زیبای تو حیران شده اند همه مستند، نه مدهوش …
شمارهٔ ۴۰۳
پهلوی خوانان غزل می خواند دوش او بخود مشغول و جانها به خروش در حقیقت جمله جانها یکیست از حقیقت بر گرفتم روی پوش عاشقان د…
شمارهٔ ۴۰۴
واردات عاشقان کز عشق می آید بگوش عشق می گوید: بگو و عقل می گوید: خموش! در بیابان تمنی لاف مستی می زنند عاقلان صاف پیما، …
شمارهٔ ۴۰۵
بادهام صافست و مطرب صاف و ساقی صاف صاف با سه صاف این چنین کس در نیاید در مصاف گفت مشاطه که: زلفش بافتم، حسنش فزود زلف ا…
شمارهٔ ۴۰۶
بنادانان مگو سر حقایق که هر گوشی سخن را نیست لایق ولی گر فرصتی باشد توان گفت بگوش جان عذرا، سر وامق سخن از توبه و تقوی ر…
شمارهٔ ۴۰۷
متمادی شدست یوم فراق «کیف احوال؟ ایها العشاق » درد ما را مگر دوایی نیست؟ که تو بس فارغی و ما مشتاق! دل ریشم ز دوست مرهم …
شمارهٔ ۴۰۸
بآرزوی تو در خاک می روم، در خاک بجست و جوی تو از خاک برجهم چالاک جهان بگشتم و آفاق را سفر کردم ندیده ام بجمال تو از سمک …
شمارهٔ ۴۰۹
چه بود قصه لیلی درین نشیمن خاک؟ چه بود حالت مجنون رند دامن چاک؟ خدای داند احوال جنس موجودات «الهی، انت الهی و لا اله سوا…
شمارهٔ ۴۱۰
رندیم و عاشقیم و جهان سوز و جامه چاک با دولت غم تو ز فکر جهان چه باک؟ بی باک می رود دل ما در ره فنا چون شوق غالبست، چه ا…