رباعیات

از مجموعه اشعار نظام قاری در دیوان البسه

دسته‌بندی

۲۰

شعر

فهرست اشعار

باریش بزرگ گفت دستاری سر در زینت و تمکین ز توام من برتر بر کرد زجیب فکر سر ریش و چه گفت (بر بسته دگر باشد و بر رسته دگر)

دی گفت بدستار بزرگی بزاز در چارسوی رخت مزاد شیراز داری برکی خوب رها کن مندیل ( در عیش خوش آویز نه در عمر دراز)

پیراهن شسته ام دو صدره ایدل پوسیده و لته شده و بیحاصل دیدم بدکان گیوه کش و ین گفتم (سبحانک ما خلقت هذا باطل)

پرداخته گرباس گهی کاهی خام گه صوف حلال و گاه کمخای حرام مائیم بجامه خانه دهر مدام نی همچو حنین و نی چو الباغ تمام

هر کس که جواب گوید اینطرز سخن (شاگرد منست و خرقه دارد از من) در البسه هر کس که کند انکارم (یارب که مباد روزیش هیچ کفن)

در جامه زقوت به بود کوشیدن کس نیست چو در بند شکم کاویدن (بر سفره خان رفت چو دستار بخرج) (بر سر نتوان دراز خان پیچیدن)

قزگفت که نخ چنین که آراست که من وز جامه چنین بقجه که پیراست که من والا بتورد از و دلیلی میجست ماسوره از آنمیانه برخاست ک…

گت گفت چنین خیمه که آراست که من زینسان بنوار خود که پیراست که من ناگاه زکندلان بدر جست عمود (برپای از آنمیانه برخاست که …

ای داده بجیب جامه از مدفون زه تخفیفه و دستار بامرت که و مه خاصک تو ستانی بقد ارمک تو دهی (یارب تو بلطف خویش بستان و بده)

دستار تو طره و سر و برداری وز بر چو کلاه زینت وفرداری معزور مشو که عالم زرداری (هم در سر آن شوی که در سر داری)

۲/۲