رباعیات
از مجموعه اشعار غالب دهلوی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۵۱
آن مرد که زن گرفت دانا نبود از غصه فراغتش همانا نبود دارد به جهان خانه و زن نیست درو نازم به خدا چرا توانا نبود؟
شمارهٔ ۵۲
زانجا که دلم به وهم در بند نبود با هیچ علاقه سخت پیوند نبود مقصود من از کعبه و آهنگ سفر جز ترک دیار و زن و فرزند نبود
شمارهٔ ۵۳
منصور غمش ز نکته چینان چه بود؟ در راست خطر ز همنشینان چه بود؟ چون عاقبت یگانه بینان دارست دریاب که انجام دوبینان چه بود
شمارهٔ ۵۴
هر چند خرد ز تاب می پست شود وز ضعف خرد وهم قویدست شود هر کس که خرد دارد ازین جوهر ناب آن مایه چرا خورد که بدمست شود؟
شمارهٔ ۵۵
باید که جهانی دگر ایجاد شود تا کلبه ویران من آباد شود در عالم انبساط از من خوشتر مطرب که به سوز دگران شاد شود
شمارهٔ ۵۶
باید که دلت ز غصه در هم نشود از رفتن زر دستخوش غم نشود این سیم و زرست خواجه این سیم و زرست غم نیست که هر چند خوری کم نشو…
شمارهٔ ۵۷
زین رنگ که در گلشن احباب دمید پژمرد گل و لاله شاداب دمید در کلبه اقبال ترقی طلبان گر مهر فرو نشست مهتاب دمید
شمارهٔ ۵۸
خواندیم سخنهای محبت بسیار راندیم سخنهای محبت بسیار رفتیم آخر ز عالم و در عالم ماندیم سخنهای محبت بسیار
شمارهٔ ۵۹
بازی خور روزگار بودم همه عمر از بخت امیدوار بودم همه عمر بی مایه به فکر سود ماندم همه جا بی وعده در انتظار بودم همه عمر
شمارهٔ ۶۰
شرطست که روی دل خراشم همه عمر خونابه به رخ ز دیده پاشم همه عمر کافر باشم اگر به مرگ مؤمن چون کعبه سیه پوش نباشم همه عمر