شمارهٔ ۱۵

از غالب دهلوی در دیوان اشعار - رباعیات

هستم ز می امید سرمست و بس است

دارم سر این کلاه در دست و بس است

گر ارزش لطف و کرمی نیست مباش

استحقاق ترحمی هست و بس است

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۴

بعدیشمارهٔ ۱۶

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید