غزلیات
از مجموعه اشعار فروغی بسطامی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۳۸۱
بخت سیه به کین من، چشم سیاه یار هم حادثه در کمین من، فتنهٔ روزگار هم از مژه ترک مست من صف زده بر شکست من کار بشد ز دست م…
غزل شمارهٔ ۳۸۲
تا خبردار ز سرِّ لبِ جانان شدهایم خبر این است که سر تا به قدم جان شدهایم تا به یادِ لبِ او جامِ لبالب زدهایم واقف از …
غزل شمارهٔ ۳۸۳
ما دل خود را به دست شوق شکستیم هر شکنش را به تار زلف تو بستیم تا ننشیند به خاطر تو غباری از سر جان خاستیم و با تو نشستیم…
غزل شمارهٔ ۳۸۴
تا لب میپرست او داد شراب مستیم مفتی شهر میخورد حسرت می پرستیم کاش به کوی نیستی خاک شوم که آن پری چهره نشان نمیدهد تا …
غزل شمارهٔ ۳۸۵
آخر از کعبه مقیم در خمار شدیم به یکی رطلگران سخت سبک سار شدیم عالم بی خبری طرفه بهشتی بودهست حیف و صد حیف که ما دیر خب…
غزل شمارهٔ ۳۸۶
تا بدان طرهٔ طرار گرفتار شدیم داخل حلقه نشینان شب تار شدیم تا پراکنده آن زلف پریشان گشتیم هم دل آزردهٔ آن چشم دل آزار شد…
غزل شمارهٔ ۳۸۷
تا از دو چشم مستت بیمار و دردمندیم هم ایمن از بلاییم، هم فارغ از گزندیم گفتی برو ز کویم تا پای رفتنت هست زین جا کجا توان…
غزل شمارهٔ ۳۸۸
از دادن جان خدمت جانانه رسیدیم در عشق نظر کن که چه دادیم و چه دیدیم زان پستهٔ خندان چه شکرها که نخوردیم زان سرو خرامان چ…
غزل شمارهٔ ۳۸۹
خواست تا زلف پریشان تو بیسامانیم جمع شد از هر طرف اسباب سرگردانیم بس که مشتاقم به دیدار تو از نیرنگ عشق نامه میکردم گر…
غزل شمارهٔ ۳۹۰
توان شناخت ز خونی که ریخت بر رویم که صید زخمی آن ترک سخت بازویم امید طلعت او میبرد به هر جایم هوای طرهٔ او میکشد به هر…