غزلیات
از مجموعه اشعار فروغی بسطامی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۳۶۱
از دشمنم چه بیم که با دوست هم دمم وز اهرمن چه باک که با اسم اعظمم دریا ترشحی بود از سیل گاه عشق توفان نمونهای بود از چش…
غزل شمارهٔ ۳۶۲
نرگسش گفت که من ساقی میخوارانم گرچه خود مست ولی آفت هشیارانم مژه آراست که غوغای صف عشاقم طره افشاند که سر حلقهٔ طرارانم…
غزل شمارهٔ ۳۶۳
تا هست نشانی از نشانم خاک قدم سبوکشانم تا ساغر من پر از شراب است از شر زمانه در امانم تا در کفم آستین ساقیست فرش است فلک…
غزل شمارهٔ ۳۶۴
فدای قاصد جانان کز او آسوده شد جانم بشارت های خوش داد از اشارتهای جانانم به عالم هیچ عیشی را از این خوشتر نمیدانم که …
غزل شمارهٔ ۳۶۵
گر دست دهد دامن آن سرو روانم آزاد شود دل ز غم هر دو جهانم آمد به لب بام که خورشید زمینم بگرفت به کف جام که جمشید زمانم ا…
غزل شمارهٔ ۳۶۶
چون ترک تیر افکن تویی، باید به خون غلطیدنم یارب کز این میدان مباد امکان برگردیدنم گر خنجر مردافکنت از هم ببرد خنجرم کی م…
غزل شمارهٔ ۳۶۷
حق ز رخت کرده ظهور ای صنم این چه ظهور است و چه نور ای صنم قامت تو شور قیامت نمود این چه قیام است و چه شور ای صنم هیچ نما…
غزل شمارهٔ ۳۶۸
شب فراق تو گر ناله را اشاره کنم چه رخنهها که در ارکان سنگ خاره کنم نه طاقتی که ز نظارهات بپوشم چشم نه قدرتی که به رخسا…
غزل شمارهٔ ۳۶۹
دامن خمیه سفر از در دوست میکنم خون جگر بدیدهام پارهٔ دل به دامنم هیچ کس از معاشران هم سفرم نمیشود ترسم از این مسافرت …
غزل شمارهٔ ۳۷۰
من از کمال شوق ندانم که این تویی تو از غرور حسن ندانی که این منم گو برکنند دیدهام از ناخن عتاب گر دیده از شمایل خوب تو …