غزلیات
از مجموعه اشعار فیض کاشانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۹۱۱
کسی که یافت نسیم نعیم درویشی نتافت سر ز طریق قویم درویشی چه کرد لطف الهی مرا ز درویشان شدم به همت والا مقیم درویشی اگرچه…
غزل شمارهٔ ۹۱۲
دل چو بستم بخدا حسبی الله و کفی نروم سوی سوی حسبی الله و کفی تن من خاک رهش دل من جلوه گهش سرو جانم بفدا حسبی الله و کفی …
غزل شمارهٔ ۹۱۳
نکنی گر تووفا حسبی الله کفی ورنهی روبجفا حسبی الله کفی قدتو نخل بلند بر آن شکروقند نکنی گر تو عطا حسبی الله کفی چو برویت…
غزل شمارهٔ ۹۱۴
نیست تاج عشقرا شایسته هرجا تارکی تارکی باید دو عالم را برای تارکی آتش است این عشق میسوزد روان را بیدریغ خدمتش را کی کمر …
غزل شمارهٔ ۹۱۵
دل و جانم اسیر غم تا کی خستهٔ محنت و الم تا کی عمر را صرف هرزه کردن چند مایهٔ حسرت و ندم تا کی دلم از فکرهای بیهوده دایم…
غزل شمارهٔ ۹۱۶
سرکشیهای جوانان تا کی دل ما در غم اینان تا کی از پریشانی زلف ایشان دل عشاق پریشان تا کی از فسونهای خوش خوش چشمان چشم و د…
غزل شمارهٔ ۹۱۷
یاد وصل او دلم خوشنود دارد اندکی مژدهٔ صحت مرض را سود دارد اندکی زان جفا جو گرچه میدانم نمیآید وفا خاطرم را وعدهاش خوش…
غزل شمارهٔ ۹۱۸
عاشقانرا شور مستی سود دارد خیلکی عقلانرا ترک هستی سود دارد خیلکی میشوم خاک رهش بر من چه میآرد گذر پیش اهل ناز پستی سود …
غزل شمارهٔ ۹۱۹
در دیدهام چه نور روانست آن یکی این طرفه تر ز دیده نهان است آن یکی ارباب حسن اگر چه بدل جای کردهاند لیکن تناند جمله و …
غزل شمارهٔ ۹۲۰
گر ز خود و عقل خود یکدو نفس رستمی دست و دل و پای عشق هر دو بهم بستمی رو بخدا کردمی دل بخدا دادمی رسته ز کون و مکان نیستم…