غزلیات
از مجموعه اشعار فیض کاشانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۹۰۱
مثل حسنت بجهان نور ندیده است کسی همچه عشقت غم پر زور ندیده است کسی پرتوت تافته بر عالم و نورت پنهان شاهد ظاهر و مستور ند…
غزل شمارهٔ ۹۰۲
چه شود گر تو شوی جان کسی شبکی سر زده مهمان کسی پیشت آرد ز دل و جان خانی بپذیری بکرم خوان کسی دل و جان اردل و جان آرد پیش…
غزل شمارهٔ ۹۰۳
ای فدای غم جان تو کسی که تو هم جانی و جانان کسی تو بمانی دگران در گذرند همهٔ خلق بقربان کسی لمن الملک تو سوزد اغیار آتش …
غزل شمارهٔ ۹۰۴
بیک نظر کندم دیده مبتلای کسی ندیده است چو دیده کسی بلای کسی خرابی دل من نیست جز زدیدهٔ من که بسته باد چنین روزن از سرای …
غزل شمارهٔ ۹۰۵
در حسن بتان دلبر ما بلکه تو باشی در غمزه زنان هوشبر ما بلکه تو باشی چشم از رخ خوبان نکنم جانب محراب بر ابروشان عشوه نما …
غزل شمارهٔ ۹۰۶
بکوش ایجان خدا را بنده باشی برین در همچو خاک افکنده باشی جهان ظلمت فنا آب حیاتست بنوش این آب تا پاینده باشی بجد و جهد می…
غزل شمارهٔ ۹۰۷
گفتم رخت ندیدم گفتا ندیده باشی گفتم ز غم خمیدم گفتا خمیده باشی گفتم ز گلستانت گفتا که بوی بردی گفتم گلی نچیدم گفتا نچیده…
غزل شمارهٔ ۹۰۸
ندهی اگر باو دل بچه آرمیده باشی نگزینی ار غم او چه غمی گزیده باشی نظری نهان بیفکن مگرش عیان به بینی گرش از جهان نبینی ز …
غزل شمارهٔ ۹۰۹
گفتی مرا نزد من آ تو آتشی تو آتشی ترسم بسوزانی مرا تو آتشی تو آتشی من تیره و دل سوخته تو روشن و افروخته من سوخته من سوخت…
غزل شمارهٔ ۹۱۰
وزد بر اهل دلی گر نسیم درویشی حیات تازه برد از نعیم درویشی چه رشگها که برد چون نقاب برخیزد سریر پادشهی بر گلیم درویشی خر…