غزلیات
از مجموعه اشعار فیض کاشانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۸۰۱
بیپرده رخ نما که شوم من فدای تو در چشم من در آ که شوم من فدای تو دور از چشم بد که سراپای نکوئیی نزدیکتر بیا که شوم من ف…
غزل شمارهٔ ۸۰۲
تا بکی در مقام نازی تو چه شود گر بما بسازی تو حسن رویت ز عشق دارد ساز از چه با عاشقان نسازی تو دست پرورد عشقبازی ما نشود…
غزل شمارهٔ ۸۰۳
جان من سخت دلربائی تو دل من نیک جانفزائی تو نیک دل میبری ولیکن سخت سست پیمان و بیوفائی تو من ز هجرت چنانکه میدانی تو چن…
غزل شمارهٔ ۸۰۴
بر من نیستی کجائی تو ای که یکجا دمی نیائی تو آتش هجر تو کبابم کرد سوختم این چنین چرائی تو ای سراپا چنانکه میباید وی که …
غزل شمارهٔ ۸۰۵
ای گل چه گلی مانا از گلشن هوئی تو چشمت مرساد از کس هی هی چه نکوئی تو یا رب چه جمالست این یا رب چه کمالست این از توبه نپر…
غزل شمارهٔ ۸۰۶
من نزد توام حاضر هر جای چه جوئی تو واندر همه جا هستم بیهوده چه پوئی تو بیهوده نمی پویم ای دوست قرارم نیست یکجا بچه سان ب…
غزل شمارهٔ ۸۰۷
تن بی جانم و جانم توئی تو سراپا کفر و ایمانم توئی تو چو با خویشم نه سر دارم نه سامان چو با تو سر تو سامانم توئی تو غم دل…
غزل شمارهٔ ۸۰۸
قصه اندوه دل بسیار شد خاموش شو هر که بشنید این انین بیمار شد خاموش شو حرف درد عاشقان داروی بیهوشی بود ز استماع آن دلم از…
غزل شمارهٔ ۸۰۹
ای عشق رسوا کن مرا گو نام بر من ننگ شو باید که من عشرت کنم گو ناصحم دلتنگ شو مغزم برون آمد ز پوست افتادم اندر راه دوست ا…
غزل شمارهٔ ۸۱۰
راه حق را مرد باید مرد کو توشهٔ آن درد باید درد کو چهرهٔ گلگون درینره کی خرند زرد باید روی روی زرد کو اشک باید گرم باشد …