غزلیات
از مجموعه اشعار فیض کاشانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۱۴۱
آن ملاحت که تو داری گهر حسن آنست ببهایش نرسد هیچ متاع ار همه جانست ما نداریم متاعی که بود در خور وصلت تو گران قیمتی و هر…
غزل شمارهٔ ۱۴۲
عشق در راه طلب راهبر مردانست وقت مستی و طرب بال و پر مردانست سفر آن نیست که از مصر ببغداد روی رفتن از جان سوی جانان سفر …
غزل شمارهٔ ۱۴۳
یار را روی دل بسوی منست منبع لطف رو بروی منست نظر لطف هر کجا فکند گوشه چشم او بسوی منست چشم او ساغر و نگاهش می لطف و قهر…
غزل شمارهٔ ۱۴۴
هر چه در عالم بود او راست مغز و پوست مغز او معلای او صورت او پوست پوست صورت ار چه شد هویدا لیک سر تا پا قفاست معنی ارچه …
غزل شمارهٔ ۱۴۵
در صدف جان دردی نیست به جز دوست دوست آنکه دل از عشق او زنده بود اوست اوست نغز درین نه طبق نیست به جز عشق حق هر چه به جز …
غزل شمارهٔ ۱۴۶
نیست از ما غیر نامی اوست خود را دوست دوست نیست ما را مائی اگر مائی هست اوست اوست هر چه در عالم بود او راست مغز و پوستی م…
غزل شمارهٔ ۱۴۷
مژده آمد از قدوم آنکه دل جویای اوست جان باستقبالش آمد آنکه جان ماوای اوست مژدگانی ده قدومش را که اینک میرسد آنکه جان مست…
غزل شمارهٔ ۱۴۸
ای که سرمیکشی زخدمت دوست چون کنی دعوی محبت دوست منفعل نیستی ازین دعوی شرم ناید ترا زطلعت دوست نبری امر دوست را فرمان دم …
غزل شمارهٔ ۱۴۹
زار و نزار و خستهام و بیقرار دوست از من ای صبا ببر خبری تا دیار دوست گو یاد کن زحال جگر خستگان هجر آنشب که هست روز و …
غزل شمارهٔ ۱۵۰
نسرشته اند در گلم الا هوای دوست سرتا بپای من همه هست از برای دوست تن از برای آنکه کشم بار او بجان جان از برای آنکه فشانم…