غزلیات
از مجموعه اشعار فیض کاشانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۱۲۱
بادهٔ عشق در کدوی من است مستی چرخ از سبوی من است هفت دریا اگر شود پر می کمترین جرعهٔ گلوی من است ماه بهر منست لاغر و زرد…
غزل شمارهٔ ۱۲۲
مرا سودای عشق آئین دین است همیشه عاشقم کار من این است دلم شاد است اگر دارم غم عشق غم عشق ارندارم دل غمین است بود عشقم بج…
غزل شمارهٔ ۱۲۳
عاشقی در بندگیهاسر براهم کرده است بی نیاز از بندگان لطف الهم کرده است تا مرا از خود رباید زرد و لاغر داردم کهربای عشق ای…
غزل شمارهٔ ۱۲۴
چنین رخسار زیبائی که دیده است چنین قد دل آرائی که دیده است چنین زلف دلاویز و کمندی فتاده بر سراپائی که دیده است کمانی را…
غزل شمارهٔ ۱۲۵
در سرم فتنه ای و سودائیست در سرم شورشی و غوغائی است هر دم از ترک چشم غمازی در دلم غارتی و یغمائیست پس این پرده دلربائی ه…
غزل شمارهٔ ۱۲۶
هر جا معشوق تازه روئی است از میکده خدا سبوئی است زان چشمه جانفزا روان است هر جا از حسن آبروئی است زلف همه دلبران عالم از…
غزل شمارهٔ ۱۲۷
هر چه تو میکنی همه خوبست هر چه محبوب کرد محبوبست رغبت دل نبست در مرغوب جلوه تست هر چه مرغوبست رهبت دل زتست در مرهوب سطوت…
غزل شمارهٔ ۱۲۸
جان روشندلان که مظهر تست پرتوی از جمال ازهر تست مستی عاشقان شیدائی از لب لعل روح پرور تست دل ما بیدلان سودائی خستهٔ غمزه…
غزل شمارهٔ ۱۲۹
دگر آزار مادر دل گرفتست دگر آسان ما مشکل گرفتست مباد آندست گردد رنجه دلرا غم جان نه غم قاتل گرفتست دلم ناید که دست از جا…
غزل شمارهٔ ۱۳۰
جنونی در سرم ماوا گرفتست سرم را سر بسر سودا گرفتست خردگر این بود کاین عاقلانراست خوش آنسرکش جنون مأوا گرفتست ندارد چشم م…