غزلیات
از مجموعه اشعار فیاض لاهیجی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۱
چنان سودای او بر خویشتن پیچاند آتش را که دود رفته در سر باز میگرداند آتش را چو شمع چهره از برق طلوع می برافروزد به گرد …
شمارهٔ ۴۲
سخن از خود رود چون گرد سر گردد زبانش را تبسّم آب میگردد چو میبوسد دهانش را چنان سر داده رخش جلوه در میدان بیباکی که ن…
شمارهٔ ۴۳
نمود از پرده رخ یارم نمیخواهم دلایل را بیا از پیش من ای گریه بردار این رسایل را از آن کنج لب شیرین غریبی بوسه میخواهد …
شمارهٔ ۴۴
کم گیر بهر حادثه عقل کفیل را بستن به مشت خس نتوان رود نیل را چشم امید داشتن از اهل روزگار باشد طبیب درد نمودن علیل را با…
شمارهٔ ۴۵
منم که کردهام الماس نشئه مرهم را به مرگ عیش سیهپوش داغ ماتم را کسی که سرمه از آن درگرفت چون خورشید به یک نگاه ببیند ت…
شمارهٔ ۴۶
کتابت کی تواند داد داد بیقراران را سحاب خشک حسرت میدهد مشتاق باران را چه شد دیریست کز زلف بتان بویی نمیاری به امیدی نش…
شمارهٔ ۴۷
چه حاجت است به شمع و چراغ مستان را پیاله چشم و چراغ است میپرستان را نظر به روی بتان عذر بتپرستیهاست خبر کنید از آنرو…
شمارهٔ ۴۸
ز پس افتادگان عرض نیازی پیشوایان را که دشوارست قطع وادی این فرسوده پایان را که میگوید نوابخشان این کو را که یک ساعت به …
شمارهٔ ۴۹
ز من منّت بود سرو و سمن را به خون دیده پروردم چمن را به جرم دوستی از دولت دل چهها بر سر نیامد کوهکن را ندارم کاو کاو نا…
شمارهٔ ۵۰
نمیدانم چه آیین است کافر کجکلاهان را که شیر دایه پندارند خون بیگناهان را ز حاکم غافلی ظالم نمیدانی که میباید غم امی…