غزلیات
از مجموعه اشعار فیاض لاهیجی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۹۱
معاندان که سخن ناشنوده میگویند نگفته میشنوند و نبوده میگویند دروغْ لافیِ بیدار طالعان چه بلاست که فارغند و ز بخت غنود…
شمارهٔ ۳۹۲
یاد عیشی کز رخت شبهای ما مهتاب بود بخت ما بیدار و چشم آسمان در خواب بود سالها در انقلاب گریة مستانه خیز خانة ما محمل …
شمارهٔ ۳۹۳
امشب که در چمن ز قدومش نوید بود خلوتسرای غنچه گلستان عید بود دیدیم در چمن عجب آیین اتّحاد گل داشت ز خم کاری و بلبل شهید…
شمارهٔ ۳۹۴
دی کز فروع ماه رخت پرده دور بود آیینة جمال تو گرداب نور بود میرفت با نسیم تو از خویش بوی گل خورشید در حضور رخت بیحضور ب…
شمارهٔ ۳۹۵
امشب که دست نالة زارم بساز بود در بزم دل، مدار به سوز و گداز بود چشم سفید گشته گرفتم به لخت دل این بود بر رخم در صبحی که…
شمارهٔ ۳۹۶
از بیکسیم دوش دل سوخته کس بود آیینه چراغ سر بالین نفس بود گل تا سحر از پرتو داغ دل بلبل پروانة گرد سر فانوس قفس بود در …
شمارهٔ ۳۹۷
شب ز نازت بزم دل بر بیقراران تنگ بود عرصة امیّد بر امیّدواران تنگ بود داغ غم در سینة من کامِ بالیدن گرفت ورنه جا این لال…
شمارهٔ ۳۹۸
ز هر لبی که برآمد سخن کلام تو بود به هر چه گوش فرا داشتم پیام تو بود اگر به جلوة طاووس، اگر به رفتن کبک نظر چو نیک فکندم…
شمارهٔ ۳۹۹
خوش آنکه بلبل ما نغمهسنج باغ تو بود کسی که بر سر ما جای داشت داغ تو بود نشان کوچة تاریک طرّة تو نیافت نسیم گل که شب و ر…
شمارهٔ ۴۰۰
آنکه کارش به اسیران همه بیدادی بود دل اغیار ازو جلوهگه شادی بود خط برآوردی و عشاق پراکنده شدند این خط سبز تو گویی خط آز…