ابیات پراکنده
از مجموعه اشعار فصیحی هروی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱
امشب از شعله آهم جگر غم میسوخت بر من و زندگی من دل ماتم میسوخت
شمارهٔ ۱۲
امشب نگهم را نفس بازپسین است فرداست که یک یک مژه تابوت نگاه است
شمارهٔ ۱۳
غمهای مرده در دل ما زنده کرد هجر گویا شب فراق تو روز قیامت است
شمارهٔ ۱۴
سینه بگدازم و دل خون کنم و جان سوزم شعله شوقم و خاصیت من بسیار است
شمارهٔ ۱۵
ره نمییابد اجل هم بر سر بالین ما بس که ماتمخانه ما از غم هجران پر است نیستم آگه که آتش بر دل شوقم که زد لیک میدانم که …
شمارهٔ ۱۶
رتبه حسن بلندست چه حاجت به نقاب بهر منع نگهی کز مژه کوتاهتر است
شمارهٔ ۱۷
در مذهب ما هر چه بجز دوست حرام است گر خود همه ذوق طلب اوست حرام است با دوست به یک پوست نگنجیم فصیحی وین طرفه که بی دوست…
شمارهٔ ۱۸
باز هر شب دل به تنگ از ناله زار خودست سینهام درمانده آه شرربار خودست دوستان بر بستر مرگم خراب افکند باز نرگس مستی که خ…
شمارهٔ ۱۹
منم که ناز تو آرایش دکان منست منم که غمزهات آتشزن روان منست هزار بار به تیغ تغافلم کشتی هنوز ناز تو سرگرم امتحان منست …
شمارهٔ ۲۰
کعبه را گرد سر بتخانه آرد در طواف کاروان سالار کفر ار حلقه زنار توست