ابیات پراکنده
از مجموعه اشعار فصیحی هروی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۱
تا سر مژگان تماشا دیده بر هم چیده بود چون تو رفتی گویی این بیچاره خوابی دیده بود
شمارهٔ ۴۲
هزار بار قسم خوردهام که نام تو را به لب نیاورم اما قسم به نام تو بود
شمارهٔ ۴۳
مسکین فصیحی دوش جان میداد و مینالید غم کامشب چراغ زندگی ما را ز بالین میرود
شمارهٔ ۴۴
کو جنون تا هر نفس در دل سراغی گم شود سینه همچون موج در گرداب داغی گم شود
شمارهٔ ۴۵
رمزی است خط دوست که چون بخت سرآید آب سیه از چشمه خورشید برآید
شمارهٔ ۴۶
چون ماهی ساحل طپد از آرزوی دل زخمی که شهیدان تو را بر سپر آید
شمارهٔ ۴۷
جذبه عشق بحدیست میان من و یار که اگر من نروم او به طلب میآید
شمارهٔ ۴۸
نقش پایی به سر کوی تو دیدم مردم که چرا غیر من آنجا دگری میآید
شمارهٔ ۴۹
هرگز مباش آتش سوزان سپند باش خود را بسوز و دفع هزاران گزند باش چون شعله سر مکش که برآرند از تو دود شو خاک راه و در دو جه…
شمارهٔ ۵۰
این پردههای حسن نظر تیره میکند یک پرده بر جمال خود از آفتاب پوش