قصاید
از مجموعه اشعار فرخی سیستانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۵۱ - در مدح سلطان محمد بن سلطان محمود غزنوی گوید
شبی گذاشته ام دوش خوش به روی نگار خوشا شبا که مرا دوش بود با رخ یار شبی که اول آن شب شراب بود و سرود میانه مستی و آخر ام…
شمارهٔ ۵۲ - در مدح امیر ابواحمد محمدبن محمود غزنوی گوید
ای دل تو چه گویی که زمن یاد کند یار پرسد که چگونه ست کنون یار مرا کار گوید که مرا چاکرکی بود وفاجوی گوید که مرا بندگکی ب…
شمارهٔ ۵۳ - در مدح امیر محمد بن محمود بن ناصر الدین سبکتگین گوید
مرا چه وقت خزان و چه روزگار بهار چه دور باید بودن همی ز روی نگار بهار من رخ او بودو دور ماندم ازو برابر آمد بر من کنون خ…
شمارهٔ ۵۴ - در صفت شکار جرگه میر ابواحمد محمدبن محمود گوید
با من امروز که بوده ست بدین دشت اندر تا بگوید که چه کرد آن ملک شیر شکر هر که او صید گه شاه ندیده ست امروز بنداند به عیان…
شمارهٔ ۵۵ - در مدح امیر ابواحمد محمد بن محمود گوید
نبود عاشقی امسال مر مرا در خور کنون که آمد بر خط نهاد باید سر مرا تو گویی کز عشق چون حذر نکنی کسی نمای مرا کو کند ز عشق …
شمارهٔ ۵۶ - در مدح امیر ابواحمد محمد بن محمود بن ناصر الدین سبکتگین گوید
ای از در دیدار پدید آی و پدید آر آن روی، کز و رنگ رباید گل و بر بار تا کی تو ز من دور و زایشه دوری من با دل پر حسرت و با…
شمارهٔ ۵۷ - در مدح امیر محمد فرزند سلطان محمود غزنوی گوید
ای سرا پای سرشته ز می و شیر وشکر شکر از هند نیارند ز تو شیرین تر لب تو طعم شکر دارد و دراصل گلست کس ندیده ست بگیتی گل با…
شمارهٔ ۵۸ - در مدح امیرابواحمد محمد بن محمود غزنوی گوید
ای دل نا شکیب مژده بیار کامد آن شمسه بتان تتار آمد آن سرو جلوه کرده به ناز آمد آن گلبن خمیده ز بار آمد آن بلبل چمیده به …
شمارهٔ ۵۹ - در مدح امیر ابو یعقوب یوسف بن ناصرالدین سپاهسالار
دوش متواریک بوقت سحر اندر آمد به خیمه آن دلبر راست گفتی شده ست خیمه من میغ و او در میان میغ قمر چنگ در بر گرفت و خوش بنو…
شمارهٔ ۶۰ - نیز در مدح امیر یوسف سپهسالار گوید
سروی گر سرو ماه دارد بر سر ماهی گر ماه مشک بارد وعنبر ماهت با مشک سیم دارد همبر سروت بر مه ز لاله دارد زیور شکر داری! چن…