قصاید
از مجموعه اشعار فرخی سیستانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۱۱ - در مدح خواجه ابوالقاسم احمد بن حسن میمندی گوید
دل من همی داد گفتی گوایی که باشد مرا روزی از تو جدایی بلی هر چه خواهد رسیدن به مردم بر آن دل دهد هر زمانی گوایی من این ر…
شمارهٔ ۲۱۲ - در مدح خواجه عمید حامد بن محمدالمهتدی گوید
تا دل من ز دست من بستدی سر بسر ای نگار دیگر شدی چاره و راه خویش گم کرده ام تا تو مرا به راه پیش آمدی من زهمه جهان دلی دا…
شمارهٔ ۲۱۳ - در مدح سلطان مسعود بن سلطان محمود گوید
زنخدانی چون سیم وبراو از شبه خالی دلم برد و مرا کرد ز اندیشه خیالی ندانستم هرگز که به آسانی و زودی دل چون منی از ره بتوا…
شمارهٔ ۲۱۴ - در مدح خواجه ابوسهل احمدبن حسن حمدوی گوید
ای پسر هیچ ندانم که چگونه پسری هر زمان با پدر خویش به خوی دگری با چنین خو که تو داری پسرا، گر به مثل صبر ایوب مرا بودی گ…
شمارهٔ ۲۱۵ - نیز در مدح خواجه ابوسهل حمدوی گوید
ای قصد تو به دیدن ایوان کسروی اندیشه کرده ای که بدیدار آن روی ایوان خواجه با توبه شهر اندورن بود دیوانگی بود که تو جای د…
شمارهٔ ۲۱۶ - در مدح امیر ابو احمد محمد بن محمود غزنوی گوید
چون موی میان داری، چون کوه کمر داری چون مشک زره داری، چون لاله سپر داری گویی که تو را دارم، بردار ببر، لیکن گفتار دگر دا…