قصاید
از مجموعه اشعار فرخی سیستانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۸۱ - در مدح سلطان محمود بن ناصر الدین غزنوی
هر که خواهنده دین باشد و جوینده راه شغل از طاعت ایزد بود خدمت شاه شاه محمود که شاهان زبر دست کنند هر زمانی به پرستیدن او…
شمارهٔ ۱۸۲ - در مدح امیر ابو یعقوب عضدالدوله یوسف بن ناصر الدین
زلف مشکین تو زان عارض تابنده چو ماه به سر چاه زنخدان تو آید گه گاه از پی آن که یکی بسته بدو رسته شود گرد می گردد و در چا…
شمارهٔ ۱۸۳ - در مدح امیر ابو احمد محمد بن محمودبن ناصر الدین
عروس ماه نیسان را جهان سازد همی حجله به باغ اندر همی بندد ز شاخ گلبنان کله ز بهر گوهر تاجش همی بارد هوا لؤلؤ ز بهر جامهٔ…
شمارهٔ ۱۸۴ - نیز در مدح امیر ابواحمد محمدبن محمد غزنوی
بامدادان پگاه آمد با روی چو ماه آنکه آراسته زو گردد هر عید سپاه اندکی غالیه بر زلف سیه برده به کار عید را ساخته و تاخته …
شمارهٔ ۱۸۵ - در مدح امیر ابو یعقوب یوسف بن ناصر الدین
عید خوبان سرای آمد و خورشید سپاه جامه عید بپوشید و بیاراست پگاه زلف را شانه زدو حلقه و بندش بگشاد دامنی مشک فرو ریخت از …
شمارهٔ ۱۸۶ - نیز در مدح امیر یوسف بن ناصر الدین
از پی تهنیت روز نو آمد بر شاه سده فرخ روز دهم بهمن ماه به خبر دادن نوروز نگارین سوی میر سیصد و شصت شبانروز همی تاخت به ر…
شمارهٔ ۱۸۷ - در مدح خواجه ابوالقاسم احمد بن حسین میمندی
زمانه رغم مرا ای به رخ ستیزه ماه خطی کشید بر آن عارض سپید سیاه گمانش آن که تبه کرد جای بوسه من ز غالیه نشود جایگاه بوسه …
شمارهٔ ۱۸۸ - در مدح خواجه ابوالحسن علی بن فضل بن احمد معروف به حجاج
به جان تو که نیارم تمام کرد نگاه ز بیم چشم رسیدن بدان دو چشم سیاه از آنکه نرگس لختی به چشم تو ماند دلم به نرگش بر شیفته …
شمارهٔ ۱۸۹ - در مدح خواجه بزرگ و عذر تفصیر خدمت
ای رسانیده مرا حشمت و جاه تو به جاه فضل و کردار تو بگرفته ز ماهی تا ماه ای مرا سایه درگاه تو سرمایه عز وز بلاها و جفاهای…
شمارهٔ ۱۹۰ - در مدح خواجه ابوبکر حصیری ندیم سلطان محمود گوید
آن سمن عارض من کرد بناگوش سیاه دو شب تیره بر آورد زد وگوشه ماه سالش از پانزده و شانزده نگذشته هنوز چون توان دیدن آن عارض…