قصاید
از مجموعه اشعار فرخی سیستانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۰۱ - در مدح عضد الدوله امیر یوسف برادر سلطان محمود
یاد باد آن شب کان شمسه خوبان طراز بطرب داشت مرا تا بگه بانگ نماز من و او هر دو بحجره در و می مونس ما باز کرده در شادی و …
شمارهٔ ۱۰۲ - در مدح شمس الکفاة خواجه احمدبن حسن میمندی
سرو ساقی وماه رود نواز پرده بر بسته در ره شهناز زخمه رودزن نه پست ونه تیز زلف ساقی نه کوته ونه دراز مجلس خوب خسروانی وار…
شمارهٔ ۱۰۳ - در مدح سلطان مسعود بن سلطان محمود غزنوی
آشتی کردم با دوست پس از جنگ دراز هم بدان شرط که با من نکند دیگر ناز زانچه کردهست پشیمان شد و عذر همه خواست عذر پذرفتم و…
شمارهٔ ۱۰۴ - در مدح سلطان محمود و ذکر مراجعت او از رزم و فتح قلعهٔ هزار اسب
برکش ای تُرک و به یک سو فکن این جامهٔ جنگ چنگ برگیر و بنه درقه و شمشیر از چنگ وقت آن شد که کمان افکنی اندر بازو وقت آن ا…
شمارهٔ ۱۰۵ - در ذکر شکارگاه و شکار کردن سلطان محمود غزنوی گوید
خدایگان جهان خسرو بزرگ اورنگ بر آوردندهٔ نام و فرو برندهٔ ننگ شَهِ ستوده به نام و شه ستوده به خوی شهِ ستوده به بزم و شهِ…
شمارهٔ ۱۰۶ - در مدح سلطان محمدبن سلطان محمود گوید
مرا سلامت روی تو باد ای سرهنگ چه باشدار بسلامت نباشد این دل تنگ دلم به عشق تو در سختی و عنا خو کرد چنانکه آینه زنگ خورده…
شمارهٔ ۱۰۷ - در مدح محمد بن محمود بن ناصر الدین گوید
چه فسون ساختند و باز چه رنگ آسمان کبود و آب چو زنگ که دگرگون شدند و دیگر سان به نهاد و به خوی و گونه و رنگ آن شد از ابر …
شمارهٔ ۱۰۸ - در مدح امیر ابو یعقوب یوسف بن ناصر الدین گوید
همی بنفشه دمد گرد روی آن سرهنگ همی به آینه چینی اندر آید زنگ از آن بنفشه که زیر دو زلف دوست دمید بسی نماند که بر لاله جا…
شمارهٔ ۱۰۹ - در مدح یمین الدوله سلطان محمود غزنوی گوید
تا گرفتم صنما وصل تو فرخنده به فال جز به شادی نسپردم شب و روز ومه و سال چه بود فالی فرخنده تر از دیدن دوست چه بود روزی پ…
شمارهٔ ۱۱۰ - در مدح عضد الدوله امیر یوسف برادر سلطان محمود
همیشه گفتمی اندر جهان به حسن و جمال چو یار من نبود وین حدیث بود محال من آنچه دعوی کردم محال بود و نبود از آنکه چشم من او…