مقطعات
از مجموعه اشعار امیرعلیشیر نوایی در دیوان اشعار فارسی
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱
هست عاشق به نمودار چو خاک لیک معشوق بود چون آتش این هم افتاده بود هم پامال آن هم افروخته و هم سرکش
شمارهٔ ۱۲
دشمنت گر حسود شد نیک است که به رنج آید او ز فعل بدش فعل او یار و دشمنش باشد از پی قصد جسم و جان خودش
شمارهٔ ۱۳
گر کسی یار موافق دارد ای دل باک نیست گر ز دوران مخالف خان زاری باشدش در دو غم نبود کسی را از جفای دهر اگر درد را همدرد و…
شمارهٔ ۱۴
کتاب آن کس که از کس عاریت جست مکن ز اهل خرد دیگر شمارش که هست آن مونس محبوب کس را گهی اندر بغل گه در کنارش چه ابله مردکی…
شمارهٔ ۱۵
یا رب چه بناست اینکه باشد بالای نهم فلک رواقش گردون بهلال و بحر با چنگ دو تا و کشند زیر طاقش
شمارهٔ ۱۶
خوش آنکو اندرین دیر مخالف به کس یاری نه افتاد اتفاقش که گر بر طبع دوران اوفتد یار بلای دل بود هردم نفاقش و گر طبع ترا اف…
شمارهٔ ۱۷
نکوئی با بدان کمتر کن اما به نیکان بیشتر کن نیکی خویش به نیک و بد برابر گر کنی لطف فتد با نیکوان کم با بدان بیش
شمارهٔ ۱۸
از عوام تیره پر حرص دنیا دور باش گر همیخواهی که گردد صد مشقت از تو رفع دور بودن به ز غوغای مگس زانرو که هست بیحدت رنج …
شمارهٔ ۱۹
بلبلا مشعوف عشق گل مشو یاد کن از شدت خار فراق زانکه بندد بار گل در پنج روز سالی افتد بر دلت بار فراق
شمارهٔ ۲۰
کاتبی کز نقطهای بیجا گهش خوب شکل چوب گیرد نیک ننگ باید آن ننگ خلائق را شکست هم به چوب انگشتها هم سر به سنگ