مقطعات
از مجموعه اشعار امیرعلیشیر نوایی در دیوان اشعار فارسی
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱
ز آشنایان آن قدر رنج و الم دیدم که نیست میل آن اکنون که با خود نیز باشم آشنا دل خراش و جان عنا بیند از ایشان گوئیا هست ی…
شمارهٔ ۲
صحت ار خواهی مکن میل طعام تا نباشد اشتهای غالبت لیک باید دست ازو وقتی کشی کش بخوردن نفس باشد طالبت
شمارهٔ ۳
هر که او راست گشت و روشن دل در سیه روز دهر بد روز است شمع کو راست است و بزم افروز تا دم مردنش همه سوز است
شمارهٔ ۴
توکل هر که سازد پیشه خویش ز بار منت مردم خلاص است که نبود بار مردم را دران بزم که او بر خوان نعمتهاش خاص است
شمارهٔ ۵
درین منزلگه فانی شهان را به لشکرگه که هر سو کوس و پیل است بدان لشکر پگه در وقت شبگیر ز طبل نوبتی کوس رحیل است
شمارهٔ ۶
هر کرا گفتی انیس و ساختی مأیوس طبع از غمش صد داغ بر جان جفاکش بوده است انس با هر کس گرفتم سوخت جانم را ز جور سهو کردم آن…
شمارهٔ ۷
تتبع کردن فانی در اشعار نه از دعوی و نی از خودنماییست چو ارباب سخن صاحبدلانند مرادش از در دلها گداییست
شمارهٔ ۸
ای فلان سوختی خلایق را ملک را شدت تو ویران کرد آتشی را که چون تو سوزنده است جز به کشتن علاج نتوان کرد
شمارهٔ ۹
جوانمرد از کرم مفلس نگردد سخی را از عطا چین نیست در چهر به پاشیدن چه نقص آید بدریا؟ بافشاندن چه کم گردد زر مهر؟
شمارهٔ ۱۰
به نزد عقل ز حیوان کم است انسانی که نبودش اثر از دلپذیری آواز در اشتران عرب بین چه نوع پاکوبان به وجد و حال روند از حدی …