قصاید
از مجموعه اشعار فلکی شروانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱ - در مدح منوچهر بن فریدون شروانشاه
آن رخ رخشان و زلف عنبر افشانش نگر و آن لب و دندان چون لؤلؤ و مرجانش نگر کرد با من شرط و پیمان در وفا و دوستی ذره ننمود ا…
شمارهٔ ۱۲ - قصیده
رخ و زلف و لب و چشم و خط و خال تو ای دلبر ز من بردند لهو و هوش و صبر و عیش و خواب و خور مرا هست از غم و تیمار و درد و دا…
شمارهٔ ۱۳ - قصیده
چون نقطه نور سپهر آید ز حوت اندر حمل پوشد چو جنت باغ را حالی و حلی و حلل همچون ز نقض ار تنگ چین، گردد پر از سبزه زمین هم…
شمارهٔ ۱۴ - قصیده
سپهر مجد و معالی محیط نقطه عالم جهان جود و عوالی چراغ دوده آدم خدیو کشور پنجم یگانه گوهر انجم جم دوم کی اعظم خدایگان معظ…
شمارهٔ ۱۵ - مطلع ثانی
کجا شد آنکه مرا خان بدو بدی خوش و خرم که تا شد او دل و چشمم تباه شد ز تف و نم ز هجر آن لب نوشین که بود همدم جانم دلم بری…
شمارهٔ ۱۶ - قصیده
دادگرا ملک را هم فلک و هم قوام تاجورا بخت را هم شرف و هم نظام عاجز قهرش قضا چاکر قدرش قدر ساکن طبعش کرم شاکر جودش کرام ب…
شمارهٔ ۱۷ - مطلع ثانی
ای رخ و قد تو را دل رهی و جان غلام قد تو سرو سهی روی تو ماه تمام در فلک چشم من ماه تو گشته مقیم در چمن جان من سرو تو کرد…
شمارهٔ ۱۸ - در مدح منوچهر شروانشاه
کی کشم در چشم و کی بوسم به کام خاک درگاه شهنشاه انام کی بود گوئی که بینم بر مراد شاه را دلشاد و گردم شاد کام از قبول شاه…
شمارهٔ ۱۹ - از قصاید بسیار خوب فلکی است در مدح منوچهر شروانشاه
سودا زده فراق یارم بازیچه دست روزگارم ناچیده گلی ز گلبن وصل صد گونه نهاده هجر خارم بی آنکه شراب وصل خوردم از شربت هجر در…
شمارهٔ ۲۰ - قصیده
ای لطف تو یار با برحم در وصف تو هر گروه پی گم از هیبت تو فلک سبک پای وز قوت تو زمین گران سم آن را که به مهر گوئی اجلس ای…