غزلیات
از مجموعه اشعار بابافغانی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۵۳۱
گل شکفت و هر کسی دارد هوای گلشنی ما و داغ آتشین رویی و کنج گلخنی گشت بستان کن که بهر دیدن روی تو شد هر گلی چشمی و هر چشم…
شمارهٔ ۵۳۲
ای شمع جمالت اثر نور الهی رخسار دلافروز تو آیینهٔ شاهی هر چشم زدن بهر غزالان سیهچشم زان چشم سیه، وام کند سرمه سیاهی ای…
شمارهٔ ۵۳۳
تو گفتی کز سر کوی تو رو گردان شوم روزی ببویی قانع از آن خاک مشک افشان شوم روزی همان دل مرده ام گر با مسیحا همنفس گردم هم…
شمارهٔ ۵۳۴
تا کی ای غنچه دهن گوش بهر پند کنی سخنی گو که زبان همه را بند کنی وقت آن شد که در آیی ز ره مهر و وفا تا بکی جور نمایی و ج…
شمارهٔ ۵۳۵
هرسوی جلوهای گل خندان چه میکنی خود را بهر کنار خرامان چه میکنی جایی دگر نماند که گیرم عنان تو رفتم ز کار این همه جولا…
شمارهٔ ۵۳۶
ای حدیثت شکر ناب چه شیرینسخنی که به شیرینی گفتار شکر میشکنی می.توان دید ز لطف بدنت جوهر جان جان من باد فدای تو چه نازک…
شمارهٔ ۵۳۷
دارد نسیم گل دم جانبخش عیسوی تا بوی گل ز گلشن مقصود بشنوی آیینه ی جمال تو در چشم اهل دید دارد هزار جلوه ی صوری و معنوی م…
شمارهٔ ۵۳۸
نه خوی نازکت از غیر دیگرگون شود روزی نه این رشک از دل پر خون من بیرون شود روزی به اندک گرمی اغیار دشمن گشتهای با من معا…
شمارهٔ ۵۳۹
گر بگویم به تو ای مه که چه زیبندهٔ نازی رخ بر افروزی و از عشوه و نازم بگدازی گر بدانی که چه خوبست خطت بر ورق گل یکنفس آی…
شمارهٔ ۵۴۰
شب چون روم ز منزل آن ماه خرگهی از دیده سیل اشک نهد رو بهمرهی چندانکه رفتم از پی گرد سمند او روزی نشد که پر شود این دیده …