غزلیات
از مجموعه اشعار بابافغانی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۱
بسوی من نظر مهر نیست ماه مرا هنوز آن غرورست کج کلاه مرا هزار پاره ی الماس از گلم سر زد اثر هنوز نه پیداست برق آه مرا که …
شمارهٔ ۳۲
ساقیا بیدار گردان چشم خوابآلوده را باده نوش و نقل کن دلهای خونپالوده را لاله از حد میبرد مستی و گل تر دامنی خیز و در…
شمارهٔ ۳۳
آنکه به تیزی زبان نرم کند ادیب را نیست گناه اگر کشد عاشق بی نصیب را نالهٔ مرغ بوستان گریه کی آرد اینقدر من که بهانه ساخت…
شمارهٔ ۳۴
بد نمیآید هلاک دوستان خوب مرا ذرهیی میل محابا نیست محبوب مرا شرم رویش خلق را منع از تماشا میکند کس ندیدهست و نبیند م…
شمارهٔ ۳۵
وبال گشت گل باده بر پلاس مرا که هرکه دید بدی گفت در لباس مرا اساس قصر بهشتم چگونه راست شود؟ چو صرف میکدهها میشود اساس…
شمارهٔ ۳۶
گر به شمشیر جفا پاره کنی سینهٔ ما همچنان مهر تو ورزد دل بیکینهٔ ما رقم مهر و مه از سینهٔ افلاک رود نرود نقش خیال تو ز آ…
شمارهٔ ۳۷
نخواهد گشت خالی ساغر می شادکامان را چنین مگذار لب تشنه شکست افتاده خامان را زبانم لال بادا تا نگویم از که مینالم که باش…
شمارهٔ ۳۸
دارد زبون به تیغ زبان طعنهگو مرا بستان به خیر ای اجل از دست او مرا یا رب چه کینه داشت به من دشمنی که او شد رهنمون به دی…
شمارهٔ ۳۹
هرگز نظر به کام نیالودهایم ما فارغ نشین حسود که آسودهایم ما زخم دل شکسته به الماس بستهایم بر داغهای سینه نمک سودهای…
شمارهٔ ۴۰
ای بر دلم ز وعدهٔ خام تو داغها شبها در انتظار تو سوزم چراغها بس روی آتشین که به یادت به خاک ماند چون برگهای لاله بر …