غزلیات
از مجموعه اشعار بابافغانی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۴۱
یا مرا کامی ده از لعل شرابآلود خویش یا هلاکم کن به زهر چشم خوابآلود خویش خندهٔ شیرین لبالب ساز با دشنام تلخ از گدایان …
شمارهٔ ۳۴۲
که فتاد در فراقت که نسوختی تمامش؟ اجلیست غالبا این که فراق گشته نامش بنوید مرگ خواند سوی خویشتن فراقم چه قیامت آشنایی که…
شمارهٔ ۳۴۳
فغان ز بازی اسب و هوای خانه ی زینش که باد خاک قدم صد نگارخانه ی چینش تبارک الله از آن آب و رنگ خاتم خوبی که خال چهره ی ص…
شمارهٔ ۳۴۴
از پی دل مرو و عاشق بی باک مباش ما غم عشق تو داریم تو غمناک مباش نیست چالاکتر از قد تو در گلشن حسن از هوس مایل هر قامت چ…
شمارهٔ ۳۴۵
میرسد عشق و دل افسرده میآرد به جوش آه ازین آتش که خون مرده میآرد به جوش ما هلاک غمزهٔ آن شوخ و او گرم شکار باز خون صی…
شمارهٔ ۳۴۶
چه ترکیبست یا رب در ته پیراهن اندامش که هوشم می رود هر جا که آید بر زبان نامش زد آتش در دلم یا رب چه گرمی مزاجست این که …
شمارهٔ ۳۴۷
من نه آنم کز لب لعل تو یابم کام خویش خوشدلم گر جرعهای بخشی مرا از جام خویش آنچنان با یاد نامت بردهام خود را ز یاد کز ف…
شمارهٔ ۳۴۸
گر بنگری در آینه روی چو ماه خویش آتش بخرمنم زنی از برق آه خویش هر دم که بیتو ام نفسی کاهدم ز عمر دردا که مردم از نفس عمر…
شمارهٔ ۳۴۹
تا چند دردسر کشم از گفتگوی خویش جایی روم که خود نبرم راه سوی خویش چون من بخوی کس نیم و کس بخوی من آن خوبتر که خوی کنم هم…
شمارهٔ ۳۵۰
فردا که هر غنیم نماید غنیم خویش دست منست و دامن یار قدیم خویش یا رب بمذهب که بود سوختن روا آنرا که پرورند بناز و نعیم خو…