غزلیات
از مجموعه اشعار عراقی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۲۴۱
تا تو در حسن و جمال افزودهای دل ز دست عالمی بربودهای در جهان این شور و غوغا از چه خاست؟ گر جمال خود به کس ننمودهای گو…
غزل شمارهٔ ۲۴۲
تا زخوبی دل ز من بربودهای کمترک بر جان من بخشودهای تا مرا بر خویش عاشق کردهای روی خوب خود به من ننمودهای بر من مسکین…
غزل شمارهٔ ۲۴۳
ای یار، مکن، بر من بییار ببخشای جانم به لب آمد ز تو، زنهار ببخشای در کار من غمزده ای دوست نظر کن بر جان من دلشده ای یار…
غزل شمارهٔ ۲۴۴
در کار من درهم آخر نظری فرمای بر حال من پر غم آخر نظری فرمای بر خوان جگر خواری وز دست غمت زاری نابوده دمی خرم، آخر نظری …
غزل شمارهٔ ۲۴۵
ای دوست الغیاث! که جانم بسوختی فریاد! کز فراق روانم بسوختی در بوتهٔ بلا تن زارم گداختی در آتش عنا دل و جانم بسوختی دانم …
غزل شمارهٔ ۲۴۶
نگارا، گرچه از ما برشکستی ز جانت بندهام، هر جا که هستی ربودی دل ز من، چون رخ نمودی شکستی پشت من، چون برشکستی چرا پیوستی…
غزل شمارهٔ ۲۴۷
ای به تو زنده جسم و جان، مونس جان کیستی؟ شیفتهٔ تو انس و جان، انس روان کیستی؟ مهر ز من گسستهای، با دگری نشستهای رنج ز …
غزل شمارهٔ ۲۴۸
پیش ازینم خوشترک میداشتی تا چه کردم؟ کز کفم بگذاشتی باز بر خاکم چرا میافگنی؟ چون ز خاک افتاده را برداشتی من هنوز از عش…
غزل شمارهٔ ۲۴۹
ای ز غم فراق تو جان مرا شکایتی بر در تو نشستهام منتظر عنایتی گرچه بمیرم از غمت هم نکنی به من نظر ور همه خون کنی دلم، هم…
غزل شمارهٔ ۲۵۰
ای عشق، کجا به من فتادی؟ وی درد، به من چه رو نهادی؟ ای هجر، به جان رسیدم از تو بس زحمت و دردسر که دادی از یار خودم جدا ف…