غزلیات
از مجموعه اشعار عراقی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۲۲۱
ای رخ جان فزای تو گشته خجسته فال من باز نمای رخ، که شد بی تو تباه حال من ناز مکن، که میکند جان من آرزوی تو عشوه مده، که…
غزل شمارهٔ ۲۲۲
چه کنم که دل نسازم هدف خدنگ او من؟ به چه عذر جان نبخشم به دو چشم شنگ او من؟ به کدام دل توانم که تن از غمش رهانم؟ به چه ح…
غزل شمارهٔ ۲۲۳
بپرس از دلم آخر، چه دل؟ که قطرهٔ خون که بیتو زار چنان شد که: من نگویم چون؟ ببین که پیش تو در خاک چون همی غلتد؟ چنان که …
غزل شمارهٔ ۲۲۴
چو دل ز دایرهٔ عقل بی تو شد بیرون مپرس از دلم آخر که: چون شد آن مجنون؟ دلم، که از سر سودا به هر دری میشد چو حلقه بین که…
غزل شمارهٔ ۲۲۵
ای حسن تو بیپایان، آخر چه جمال است این؟ در وصف توام حیران، آخر چه کمال است این؟ رویت چو شود پیدا ابدال شود شیدا ای حسن …
غزل شمارهٔ ۲۲۶
ای دل و جان عاشقان شیفتهٔ جمال تو هوش و روان بیدلان سوختهٔ جلال تو کام دل شکستگان دیدن توست هر زمان راحت جان خستگان یاف…
غزل شمارهٔ ۲۲۷
ای دل و جان عاشقان شیفتهٔ لقای تو سرمهٔ چشم خسروان خاک در سرای تو مرهم جان خستگان لعل حیات بخش تو دام دل شکستگان طرهٔ دل…
غزل شمارهٔ ۲۲۸
ای آرزوی جان و دلم ز آرزوی تو بیمار گشته به نشود جز به بوی تو باری، بپرس حال دل ناتوان من بنگر: چگونه میتپد از آرزوی تو…
غزل شمارهٔ ۲۲۹
ای همه میل دل من سوی تو قبلهٔ جان چشم تو و ابروی تو نرگس مستت ربوده عقل من برده خوابم نرگس جادوی تو بر سر میدان جانبازی …
غزل شمارهٔ ۲۳۰
ترک من، ای من غلام روی تو جمله ترکان جهان هندوی تو لعل تو شیرینتر از آب حیات زان بگو خوشتر چه باشد؟ روی تو خرم آن عاشق،…